မဂၤလာပါရွင္.. ဒီဘေလာဂ္ေလးကို ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေရးခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာ စာေတြ ဆက္ေရးေနေၾကာင္းပါ...။
လာလည္ေသာ လူနည္းစု ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Sunday, November 04, 2012

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ သူ႔ရင္ခြင္



ဆူညံလိုက္တာေနာ္….
ကမၻာႀကီးက ဘာျဖစ္လို႔ အဲသေလာက္ ဆူညံအုန္းထ ေနတာလဲကြယ္….

ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ ဘာသာေရး၊ အခ်စ္ေရး၊ ႏွလုံးသားေရး၊ အိမ္ေထာင္သားေမြး၊
မိဘအေရး၊ သားသမီးအေရး၊ မိန္းမအေရး၊ ေယာကၤ်ားအေရး၊ လႈမႈေရး၊ ဘဝေရွ႕ေရး……..။
အသံေတြ….
အသံေတြ….
အုန္းအုန္းၾကြက္ၾကြက္နဲ႔ေလ…

ဆူညံလြန္းလို႔….
ဘေလာဂ္ေလးတစ္ခုဖြင့္လို႔…
စာေလးေရးမယ္ စိတ္ကူးပါတယ္….

စာေပနဲ႔ ကမၻာႀကီးကို ေျပာင္းလဲ ပစ္မယ္လို႔လည္း စိတ္မကူးခဲ႔ဘူး၊
လူထုအက်ိဳးျပဳ စာေရးဆရာမႀကီး လုပ္မယ္လို႔လည္း စိတ္မကူးခဲ႔ဘူး၊
ဆုေတြတေပြ႔တပိုက္ႀကီးနဲ႔ ဘဝကိုေက်နပ္မယ္လို႔လည္း အိပ္မက္ မမက္ခဲ႔ဖူးဘူး၊
သိထားတာေတြကို အားရပါးရႀကီး ေဟာေျပာမယ္လို႔လည္း စိတ္မကူးခဲ႔ဘူး၊
ဆူညံေနမႈေတြထဲက ထြက္ေျပးခ်င္လို႔
ရင္ထဲမွာ ရွိတာေလးေတြကို ဘာသာၾကားရုံ
တိုးတိုးေလးေပါ့… ေျပာၾကည္႔ရုံ….
လူမသိ သူမသိ ဘေလာဂ္ေလးမွာ စာတစ္ပုဒ္ေရးလိုက္ၿပီး                                       
ကိုယ္႔အရိပ္ကိုယ္ျပန္ၾကည္႔လို႔
အေက်နပ္ႀကီးေက်နပ္ေနတဲ႔..
narcissist တစ္ေယာက္လို
သေဘာေတြေခြ႔ေနခဲ႔တယ္ေပါ့….

ေဟာ…. ေနာက္တစ္ေန႔ မိုးလင္းလို႔
ကိုယ္႔စာေလးကို ျပန္လာအၾကည္႔…
တန္ျပန္အေတြးအေခၚေတြ….
စာလုံးေပါင္းသတ္ပုံ ျပင္ခ်င္သူေတြ….
လက္ရွိအေတြးအေခၚကို ျပင္ေပးခ်င္သူေတြ….
ဘာသာေျပာင္းေစခ်င္သူေတြ…
စစ္မွန္တဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း တစ္ကယ္ရွာေတြ႔ၿပီလား ေမးခ်င္သူေတြ….
မင္းကဘာလဲ၊ ငါကဘာလဲ ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္သူေတြ…
မင္းက ဘာမို႔လို႔ ဒီလိုစာမ်ိဳးေရးတာလည္းလို႔ ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္သူေတြ..
အို……..
ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲကြယ္….

အေတြးအေခၚခ်င္း စစ္ခင္းေနတာလည္းမဟုတ္ရပါဘူး၊
စာလုံးေပါင္းသတ္ပုံ ဘယ္သူပိုေတာ္လည္း ျမန္မာစာၿပိဳင္ပြဲ၀င္ေနတာလည္း မဟုတ္ရပါဘူး၊
 အမွန္အမွားခ်င္း စီးခ်င္းထိုးေနတာလည္း မဟုတ္ရပါဘူး၊

တိတ္တိတ္ေလး.. ေရးခ်င္ရာ ေရးခြင့္ေလးရွိခ်င္သူပါ…။
 ဆူညံလြန္းလို႔ ေနရာေလးတစ္ေနရာမွာ..
ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ေလး ေနေနခ်င္သူပါ...

အင္ထရိုဗာ႔ေတြရဲ႕ ပါဝါျဖစ္တဲ႔ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကို
မြတ္သိပ္စြာ ရွာေဖြေနရုံပါ..ကြယ္..


ဒီလိုနဲ႔ အႀကိဳက္လိုက္ ေရးတဲ႔အခါလည္းရွိ၊
စိတ္ထဲမွန္တယ္ထင္ရာ ေရးတဲ႔အခါလည္းရွိ…
ဟိုအေတြးေခၚ ဒီအေတြးေခၚ ဆြဲသြင္းေရးတဲ႔အခါလည္းရွိ…
ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို အေရာင္ဆိုးေရးတဲ႔အခါလည္းရွိ….
ႏွလုံးသားကုိ ဟင္းလင္းဖြင့္လို႔ အမုန္းခံေရးတဲ႔အခါလည္းရွိ....

ဒီလိုနဲ႔…
လူမသိ သူမသိ ဘ၀ကေန…
စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ႏွစ္အုပ္ကို
မျဖစ္ညစ္က်ယ္ထုတ္…
ငါဟာ…
အခ်ိဳ႕ေတြက ခ်စ္ၿပီး၊ အခ်ိဳ႕ေတြက မခ်စ္တဲ႔...
အခ်ိဳ႕ေတြက ၾကင္နာခ်င္ၿပီး၊ အခ်ိဳ႕ေတြက ရင္နာခ်င္တဲ႔...
အခ်ိဳ႕ေတြက ၾကည္ျဖဴခ်င္ျပီး၊ အခ်ိဳ႕ေတြက ျငဴစူခ်င္တဲ႔...
ဘာႀကီးမွန္းမသိတဲ႔ စီနီယာဘေလာဂါဆိုတဲ႔ ဘြဲ႔ႀကီးကိုပိုက္လို႔..
မြန္းၾကပ္မႈေတြ နားညည္းမႈေတြနဲ႔
အသက္ရႈ မဝ မႈေတြ….
အရင္လို ျပန္ျဖစ္ခ်င္မႈေတြနဲ႔…
ငါ့ႏွလုံးသားေတြဟာ ပိတ္ေလွာင္ေနေတာ႔သတဲ႔ကြယ္….

ဟုတ္တယ္….
အသက္ရႈရ အရမ္းကို မြန္းေနၿပီ………

ဒီလိုနဲ႔…
ဒီလိုနဲ႔…
ငါ ေမ႔ထားခဲ႔တဲ႔ ဘေလာဂ္ေလးကို ျပန္ေရာက္..
စည္းေတြေဘာင္ေတြနဲ႔ေဝးရာ… သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာ….

တိတ္တိတ္ကေလး..
ၿငိမ္ၿငိမ္ကေလး
ေအးျမၿငိမ္းခ်မ္းစြာ…
 မင္းကေလးလို…………. ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစြာေပါ့…
lyricswithoutmelody ေလးရယ္….

5 comments:

Anonymous said...

မေလးေရ႕...

ဘာေလးပဲေရးေရး... ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ႏွစ္သက္ပါ၏ဗ်ာ...။
ဒီေနရာေလးမွာ တိတ္တိတ္ေလး ေခ်ာင္းေရးလည္း ျမန္မာျပည္ကြန္နက္႐ွင္ကိုအံတုၿပီး အေရာက္လာဖတ္ေနဦးမွာပါ...။
ရင္ကိုဖြင့္ၿပီး ခံစားမႈသံစဥ္ေတြကို ဆက္လက္ထုဆစ္ အသက္သြင္း ခ်န္ရစ္ႏိုင္သြားပါေစ...

ခင္မင္ျခင္းအားျဖင့္....
ဏီလင္းညိဳ

အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ said...

အြမ္.....
တိတ္တိတ္ေလး.. ေခ်ာင္းေရးတာေတာင္
ကြန္႔မင့္သြားသူရွိေသးဒယ္ေနာ္...

မသိဟန္ေဆာင္ေနတာမဟုတ္ဘူး.. :D

စံပယ္ခ်ိဳ said...

မေလးေရ
မဆူညံပဲ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ေလးလာဖတ္ခဲ႔ပါတယ္

ဘုန္း ၂ ေတာက္ said...

အေတြးအေခၚကို ႏွစ္သက္မိတယ္။

ရင္ခုန္ရသူ(ကဗ်ာ၊အခ်စ္၊ဟာသ၊အလြမ္း) said...

ရွဴး...အသံမထြက္နဲ႔
သားဒီမွာ စာေလးကိုတိတ္တဆိတ္ဖတ္ေနတယ္
အိုေကေနာ္,..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...