မဂၤလာပါရွင္.. ဒီဘေလာဂ္ေလးကို ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေရးခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာ စာေတြ ဆက္ေရးေနေၾကာင္းပါ...။
လာလည္ေသာ လူနည္းစု ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Thursday, December 29, 2011

ေနစိမ့္သူ

အလြမ္းႏွင္းပြင့္ေတြက
ေတာင္တန္းႀကီးတ၀ိုက္မွာ..
ရုတ္ရုတ္သဲသဲနဲ႔
အိေျႏၵမရ တိုက္ခတ္ေနတာေတာင္မွ..
ဒီေက်ာက္ေဆာင္ေက်ာက္သားဆိုင္ႀကီးက..
ေနႏိုင္လြန္းစြာ မ်က္လႊာခ်ေနရက္တယ္ကြယ္...

ေမာင္....
ေနႏိုင္ရက္တယ္...

က်မ...
ဒီတစ္ညေတာ႔...
အသိတရားေတြကို ေျခနဲ႔နင္းၿပီး
ခပ္ျပင္းျပင္းေလး လြမ္းပါရေစေတာ႔... ေမာင္....။

Saturday, December 03, 2011

အင္းလ်ား

ဒီည........ ဘာကို လြမ္းမွန္း မသိဘူး...

Monday, November 07, 2011

သြန္းခ်ျပန္ေသာ္



Will Smith's After-the-rain
မိုးေတြ ညိဳေတာ႔..
အလြမ္း ပိုပါတယ္...။

အလြမ္းဆိုရာ၀ယ္...
ပူေလာင္မႈနဲ႔ တြဲတဲ႔ အလြမ္း...
ေနမထိလို႔ ထိုင္မရတဲ႔ အလြမ္း....
ေလွကားတက္ဆင္း၊ နင္းရတဲ႔ အလြမ္း...
သစ္ရြက္ေျခာက္ကိုကန္၊ ခပ္ထန္ထန္အလြမ္း...
အိပ္ရာထဲ လူးလွိမ္႔ ငိုေၾကြး၊ ေဆြးရတဲ႔ အလြမ္း...
သူငယ္ခ်င္း စကားသံေတြ ၾကား၊ ခါးခါးသီးသီး လြမ္းရတဲ႔ အလြမ္း..
အဲသလို မဆန္း၊ လြမ္းတဲ႔ အလြမ္းေတြ ရွိတတ္သတဲ႔..။

မိုးေတြ သြန္းေသာ္
လြမ္းရည္ စြန္းတယ္...။


မွန္ျပဴတင္း မိုးစက္.. တလက္လက္ အနားထိုင္
ေဆြးေဆြး ေလး မိႈင္တယ္..။
ျပဴတင္းကိုဖြင့္ မိုးပြင့္ေလးေတြကို ထိတယ္..။
မိုးၿပိဳေတြေအာက္.. ေခါက္ထီးမဲ႔စြာနဲ႔
တစ္ေယာက္တစ္ထီးထဲ ေလွ်ာက္ၿပီးသြားတယ္..။
မိုးပြင့္ေလးကို ဆြတ္ခူး၊ ယဥ္ယဥ္ေလး ရူးတယ္။
မိုးပန္းေလးကို နမ္း၊ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ရယ္ေမာတယ္..။
တစ္ကိုယ္လုံး စိုတဲ႔မိုး... ညိဳတဲ႔ မိုး....
ခ်စ္တယ္။

ညိဳ႕မိႈင္းတဲ႔ မိုး၊ စိတ္ကူးေလး နဲ႔  ခုိးလို႔ နမ္းေတာ႔..
အလြမ္းေတြက ပန္းေတြေမ်ာတဲ႔ စမ္းေရေၾကာႏွယ္..။

အို....
လွလိုက္တာ.. မိုးရယ္..။


Painting: “Morning on the Seine in the Rain” by Claude Monet


ေမာင္...
က်မ ေသသြားလိုက္ခ်င္တယ္...

Tuesday, October 11, 2011

အလြမ္းကေ၀ ရဲ႕ ပန္းစည္းေၾကြသံ

စမ္းေခ်ာင္းေလးက တိတ္ဆိတ္ျငင္သာစြာ စီးဆင္းလို႔ေနသည္။ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ငွက္ကေလးေတြရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံကလြဲလို႔ အရာအားလုံးက ျငင္သာသိမ္ေမြ႔ေနသည္။ စမ္းေခ်ာင္းေလးထဲမွာ ေက်ာက္တုံးေတြကို ေရစီးပြတ္တိုက္သံ၊ သစ္ရြက္ေမ်ာပါသြားသံ.. ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ေပါေလာေမ်ာပါလာတဲ႔ ပူစီေပါင္းကေလးေတြ ေဖာက္ ကနဲ ေပါက္သြားသံေတာင္ ၾကားရေတာ႔ မေလာက္ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။

စမ္းေခ်ာင္းေလးေဘးက လမ္းကေလးအတိုင္း သူမ ေလွ်ာက္လာခဲ႔သည္။ ရြက္ေၾကြေတြကို ျဖတ္နင္းလိုက္တိုင္း ရြက္ေျခာက္ေၾကမြသံေတြက သူမေျခေထာက္ေအာက္မွ ခပ္တိုးတိုး တိုးထြက္လာေနသည္။ ေျခဖမိုးအနားထိ ၀ဲက်ေနသည္႔ ဂါ၀န္အနားစမွာ ရြက္ေျခာက္ အစအနတို႔ေတာင္ ကပ္ပါလာေနသည္။ 


သူမလက္ထဲမွာ လွပတဲ႔ ပန္းစည္းကေလး တစ္စည္း။ ပန္းစည္းေလးထဲမွာ ႏွင္းဆီပန္းအ၀ါေတြလည္း ပါသည္၊ အမည္မသိ ပန္းျဖဴျဖဴေတြလည္း ပါသည္၊ ရိုးတံသြယ္သည္႔ အစိမ္းေရာင္ပန္းေတြလည္း ပါသည္။ ပန္းစည္းကေလးကို သူမ ငုံ႔ၾကည္႔လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ႔ တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္သည္။

"မင္းကို သူ ႏွစ္သက္လိမ့္မယ္ထင္တယ္.. ပန္းစည္းကေလးရယ္.."

ေတာင္ကုန္းကေလးအတိုင္း သူမ ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ႔သည္။ သူ႔ဆီ ေရာက္ေတာ႔မည္။ 

သူႏွင့္သူမ သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ၾကသည္။ သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ၾကသေလာက္ စကားေျပာအေပါက္အလမ္းေတာ႔ တစ္ခါမွ မတည္႔ခဲ႔ၾက။ သူမက စကားေျပာသိမ္ေမြ႔သေလာက္ သူက မာေက်ာေက်ာႏိုင္လြန္းသည္ဟု သူမထင္သည္။ စကားေျပာ မႏူးညံ႔ေသာ သူသည္ ပုဆိုးရွည္ရွည္၀တ္ၿပီး ညင္သာစြာေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္တတ္ေလသည္။

"အၿမဲတမ္း ပုဆိုး၀တ္ပါလားဟင္"

"အၿမဲတမ္းေတာ႔ မ၀တ္ပါရေစနဲ႔၊ ကို္ယ႔္ကိုကိုယ္ၾကည္႔ရတာ ၀ါးျခမ္းျပားနဲ႔ တူလြန္းလို႔ပါ"

သူက ဆံပင္ေတြကို သပ္ၿပီး ရယ္သြမ္းေသြးခဲ႔သည္။

ေတာင္ကုန္းေလးေပၚက ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးကို လွမ္းျမင္လိုက္ရသည္။ အရင္တုံးကဆိုလွ်င္ ဒီသစ္ပင္ႀကီးကိုမွီရပ္ၿပီး သူမကို ေစာင့္ေနတတ္သည္။ သူမကို ေတြ႕လိုက္တိုင္း သူ႔ႏႈတ္ခမ္းမွာ အၿပဳံးတစ္စက တိတ္တခုိးလက္သြားသည္။

"က်ေနာ္ေစာင့္ေနတာ"

"လြမ္းတယ္ မ.. ရယ္"

'က်ေနာ္ မ နဲ႔ မခြဲႏိုင္ဘူး'

သူ႔အသံေတြကို ပဲ႔တင္ထပ္ကာ ၾကားေနရသည္။
သူ.. သူမကို ေစာင့္ေနရာ ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးဆီကို သူမ အၿမဲေရာက္သည္။ အထူးသျဖင့္ သူ၏ ေမြးေန႔ေတြမွာ မပ်က္မကြက္ေရာက္ေလ႔ရိွသည္။ ဒါေပမယ္႔ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔မွာ သူ႔ဆီကို သူမ ေရာက္ေအာင္ မသြားႏိုင္ခဲ႔။ မသြားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ကိစၥေတြက ေပၚလာခဲ႔သည္။ ဒါကို သူခြင့္လႊတ္လိမ့္မည္ဟု သူမ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိသည္။

ေတာင္ကုန္းေလးေပၚကို သူမ တျဖည္းျဖည္း ေရာက္လာခဲ႔ၿပီ။ ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးနားကို ေရာက္လာသည္ႏွင့္အမွ် သူမ ရင္ေတြ ခပ္တိုးတိုး ခုန္ေနသည္။

"သူနဲ႔ ေတြ႔ရေတာ႔မယ္.."

"ဒီႏွစ္ ေမာင့္ေမြးေန႔ က်မ ေနာက္က်သြားတယ္ ေမာင္ရယ္"



၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီး ေအာက္ကို ေရာက္လာခဲ႔ၿပီ။ သစ္ပင္ႀကီးနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ သူ႔ကိုလွမ္းေတြ႔လိုက္ရသည္။ 

သူရွိရာသို႔ သူမ ေျခလွမ္းသြက္သြက္ျဖင့္ ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္။ အနားကို ေရာက္လာေတာ႔ သူမ မ်က္လုံးကို သူမ မယုံႏိုင္။

"ဟင္..."

"ဟင္.... ဒါ... ဒါ.. ဘယ္က ပန္းေတြလဲ"

"ဘယ္သူေပးတာလဲ"

သူမလက္ထဲက ပန္းစည္းက ေျမျပင္ေပၚကို လြတ္က်သြားသည္။ သူမ သူ႔အနားကို ရုတ္တရက္တိုးကပ္လိုက္မိ၍ သူမပန္းစည္းကို သူမ ျပန္တက္နင္းမိလိုက္သည္။ သူမ ယူလာတဲ႔ ပန္းေတြက သူမေျခေအာက္မွာ ေၾကမြသြားသည္။ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေ၀႔၀ဲၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အရာအားလုံးဟာ တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္ေနသည္။ သစ္ရြက္တစ္ရြက္ ေၾကြက်သြားသံကိုေတာင္ ၾကားလိုက္ရသလိုလို။
သူမ... အရင္ေရာက္ႏွင့္ေနေသာ ပန္းစည္းကို ေကာက္ကိုင္ၾကည္႔လိုက္သည္။ ပန္းစည္းထဲမွ ကဒ္ျပားေလးတစ္ခု။

"ေကာင္းေသာေမြးေန႔ေတြ အျမန္ဆုံး ေရာက္ပါေစကြယ္"

ကဒ္ျပားကေလး ေအာက္ကို လြတ္က်သြားျပန္သည္။ သူမ လက္ေခ်ာင္းေတြ တုန္ေနသည္။ သူမ သူ႔ေျခရင္းမွာ အင္အားခ်ည္႔နဲ႔စြာ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။

"ဘာေတြလဲ.... ဟင္... ဘာေတြလဲ ေမာင္ရယ္..."

"ေမာင္.... ေမာင့္မွာ အျခားတစ္ေယာက္ ..."

"အို... "

"ရက္စက္လိုက္တာ.. ေမာင္ရယ္၊ က်မကို အစကတည္းက ဘာလို႔ မေျပာျပခဲ႔သလဲကြယ္.."

သူမ မ်က္ရည္ေတြ ရစ္၀ဲလာမိသည္။ သူမ သူ႔ကို အရုတ္ႀကိဳးျပတ္မွီတြယ္ေနမိသည္။ သူမ ေက်ာျပင္မွာေတာ႔ သူလွဲေလ်ာင္းရာ အုတ္ဂူျဖဴျဖဴေလး၏ ေအးစက္စက္ အထိအေတြ႔သာ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေကာင္းကင္မွာ ညိဳ႕တက္လာကာ လွ်ပ္ပန္းတို႔ လက္ေနၾကေပၿပီ။ မၾကာခင္ မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေတာ႔မည္။ တုန္ယင္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ဖိကိုက္ထားရင္ ညိဳ႕မိႈင္းေနေသာ ေကာင္းကင္ျပင္ကို ေမာ႔ၾကည္႔ေနခဲ႔မိသည္။ သူမ ေကာင္းကင္ႀကီးကို ေၾကကြဲစြာ ေမာ႔ၾကည္႔ေနခ်ိန္တြင္ ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးေနာက္မွာ သြယ္ႏြဲ႔ေသာ အရိပ္တစ္ခုက ေတာင္ကုန္းေအာက္သို႔ ေျဖးညွင္းစြာ ဆင္းသြားခဲ႔ပါေတာ႔သည္။




( အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ )
++++++
ဓာတ္ပုံေလးေတြကို အင္တာနက္က ယူပါသည္ရွင္။


တိတ္တခိုး

မျမင္ဖူးခင္ ကတည္းက
ၾကင္ဖူးသူရင္.....နဲ႔
ခင္တြယ္စူးနစ္
ၾကည္ႏူးစိတ္နဲ႔
တိတ္တိတ္ေလး ခ်စ္ခဲ႔ရသူပါ.... ေမာင္.......



Wednesday, October 05, 2011

ထြက္မသြားပါနဲ႔ကြယ္..

Gregorian - Moment Of Peace


ထြက္မသြားပါနဲ႔ကြယ္...

နတ္ဆိုးေတြရယ္..
အတၱေတြရယ္..
သိတတ္ခါးသီးမႈေတြကို ခ၀ါခ်လို႔...
နူးည႔ံမႈတစ္ခုကို ဆက္လက္ေထြးေပြ႕ထားပါရေစ...

ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္ျခင္းေတြဟာ..
လက္ေတြ႕မက်ဘူးလို႔ ခံယူထားတဲ႔ ဒီကမၻာႀကီးထဲမွာ..
အဲဒီအရာေတြက..
တစ္ေန႔ေတာ႔ လက္ေတြ႕က်လာရမွာပါ...

 ျပန္လာပါ...
ကိုယ္႔ အၾကည္ဓာတ္ကေလးရယ္...



Sunday, October 02, 2011

မငိုပါနဲ႔ အိမ္႔ခ်မ္းေျမ့

ဆရာဦးထြန္းလြင္ (မိုး/ဇလ)က စာေပေဟာေျပာပြဲေတြမွာ “မငိုပါနဲ႔ ဧရာဝတီ” ကိုေခၚေဆာင္သြားခဲ႔တယ္။ က်မရဲ႕ ေကာ႔မန္႔ထဲကဟာေတြပါ ထပ္ထည္႔ထားတာေတြ႕တယ္။ (က်မရဲ႕ ေကာ႔မန္႔ေတြကို စာသားေတြအျဖစ္ထပ္ထည္႔ထားတာပါ)။

ဆရာဦးထြန္းလြင္ဟာ ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)ရဲ႕ ကဗ်ာနဲ႔ ဖြင့္ထားပါတယ္။ ဆရာေမာင္စိန္၀င္းရဲ႕ အမည္ကို ကဗ်ာေလးေအာက္မွာ ေရးထားတယ္။ ေဟာေျပာပြဲ အေခြကို ၾကည္႔ရသူတစ္ဦးကလည္း ေျပာပါတယ္...။

"ဆရာဦးထြန္းလြင္ ကိုယ္တိုင္ အစ္မေရးထားတဲ့စကားလုံးေတြကို ပရိုဂ်က္တာထိုးျပတယ္၊ စာသားေတြကိုပါ ပရိုဂ်က္တာနဲ႔ျပပါတယ္။ စကားလုံးေတြကို မ်က္လုံးထဲျမင္ေနရေတာ့ ပိုျပီးသိသာတယ္ ပါးစပ္က အလြတ္ေျပာရင္ေတာင္ မွတ္မိမွာမဟုတ္ဘူး..." လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဆရာဦးထြန္းလြင္ရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္ေတြအေနနဲ႔လည္း ကိုယ္႔ရင္တြင္းျဖစ္ စာသားေတြကို အျခားဆိုက္ဒ္ေတြမွာ ဆက္လက္ေ၀မွ်ထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ .. အိမ္႔ခ်မ္းေျမ့ ဆိုတဲ႔ အမည္ကို လုံး၀ မေတြ႔ရပါဘူး။

Thursday, August 25, 2011

ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ


စိုးလြင္လြင္ ဆိုတုန္းကလည္း အရမ္းႏွစ္သစ္ခဲ႔တယ္.. 
မ်ိဳးေက်ာ႔ၿမိဳင္ ျပန္ဆိုေတာ႔ ပိုေတာင္ ႏွစ္သက္ပါတယ္.. 
မ်ိဳးေက်ာ႔ျမိဳင္ အသံက ေနာက္ခံဂီတနဲ႔ တစ္ထပ္တည္း ျငိမ္ၿပီး ထြက္လာတာ...
ဟိုး...........
က်န္ခဲ႔တဲ႔ အတိတ္ေတြထဲကို....
က်မအား...
ျပန္လည္ဆြဲေခၚသြားခဲ႔ပါတယ္...

ဒီတစ္ညေတာ႔...
အတိတ္ကို အရိပ္ဖမ္း
ခပ္ရမ္းရမ္းနဲ႔..
ပက္စက္စြာ လြမ္းတယ္...

Wednesday, July 13, 2011

ခ်စ္ေသာ ဖခင္သို႔...

ထူးထူးျခားျခား
သတိရမိတယ္ ေဖေဖ...


ေဖေဖမွာခဲ႔တယ္..
လူေတြကို ၾကင္နာစိတ္ရွိရမယ္...တဲ႔..
လူေတြကေကာ... ျပန္ၾကင္နာၾကမွာလား..ေဖေဖ။


လူေတြကို နားလည္တတ္ရမယ္..တဲ႔..
သူတို႔ကေကာ ျပန္လို႔ နားလည္တတ္ၾကမွာလား ေဖေဖ။


လူေတြကို သနားတတ္ရမယ္....တဲ႔
သူတို႔ကေကာ ျပန္သနားတတ္ၾကမွာလား..ေဖေဖ။


လူေတြကို ကူညီတတ္ရမယ္.. တဲ႔
သူတို႕ကေကာ ျပန္ကူညီၾကမွာလား ေဖေဖ။


လူေတြကို ခြင့္လႊတ္ေပးရမယ္...တဲ႔
သူတို႔ကေကာ ခြင့္လႊတ္ၾကမွာလား ေဖေဖ။


လူေတြက ေျပာေသးတယ္...
ေမြးတုန္းကလည္း တစ္ေယာက္ထဲ...
ေသသြားေတာ႔လည္း တစ္ေယာက္ထဲ...တဲ႔
သမီးျဖည္႔ခ်င္ေသးတာ..
ေနေနတုန္းလည္း တစ္ေယာက္တည္း ပါပဲ ေဖေဖရယ္...။


တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ..
သမီးႏွလုံးသားကို ဘာသာတူးဆြလို႔ေတာင္
နက္ေနတုန္း.. အဆုံးမေရာက္ ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီးပါလား ေဖေဖ။



တစ္ခါတစ္ရံ..
လူအုပ္ႀကီးေဘးမွာ
တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ရပ္ရင္း
ေဖေဖသြားႏွင့္တဲ႔လမ္း
ေမွ်ာ္ရည္မွန္းလို႔..
လြမ္းတယ္ ေဖေဖ........


သမီး..
သိပ္လြမ္းတယ္..။


ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေမြးေန႔ကို ေကာင္းကင္ဘုံမွာ ဆင္ႏႊဲေနပါ ေဖေဖ။


ေဖေဖ႔အေၾကာင္းေလးပါ

လွ်ပ္ပန္း

ေမ႔မွာစိုးလို႔...
ျမတ္ႏိုးတြယ္ငယ္၊ သံေယာဇဥ္ဖြဲ႕
ျမင္ၾကည္႔လွဲ႔ေလ.. သိေစခ်င္သည္။

ေ၀းမွာစိုးလို႔...
ေႏွာင္ႀကိဳးပတ္ရစ္၊ ထပ္ထပ္သစ္ခ်ည္
နားလည္ငဲ႔ညွာ၊ မခြာရက္ရဲ
မခြဲနဲ႔ေနာ္.... ေခၚလိုက္ခ်င္သည္။

လြမ္းမွာစိုးလို႔...
ျမတ္ႏိုးမိျခင္း၊ ေႏွာင္ရစ္တင္းသည္႔
ခ်စ္ျခင္းတစ္စ၊ သမုဒယအပူ
သူ႕မွသူဆိုသည္႔အစြဲ၊ ရင္ထဲျမစ္ကၽြမ္း
ကိုယ္ပဲ လြမ္းမယ္.......
တမ္းတ ၿမိဳက္ဆူ..
ကိုယ္ပဲ ယူမယ္...


သူမသိေစ.. ၊ ရွိပါေစေတာ႔
ၾကာေလေလေ၀း.. ေ၀းေလေလေမ႔
ေမ႔ေလေလေပ်ာက္၊ အိပ္မက္ေလာက္သာ
ထင္ပါေစကြယ္.. တစ္ကယ္ဆိုက
တစ္ဘ၀တစ္လမ္း၊ ခဏလမ္းႀကဳံ
လွ်ပ္ျပက္ရုံမွ်...
ပုံျပင္ကေလးပဲ မွတ္လိုက္ေနာ္...။












ေမာင္.. ဖတ္လိမ္႔မယ္ မဟုတ္ေသာ..
ေမာင္စိန္၀င္း ပုတီးကုန္းရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ...
(က်မကို ေမ႔၍....
ထာ၀ရ ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါေစ...ေမာင္)

Tuesday, June 14, 2011

ေျပာျပတာပါရွင္..

  •  အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ ကေလာင္ကလြဲၿပီး အျခား ဘာကေလာင္ခြဲမွ မရွိပါ။
  • ဒီကေလာင္တစ္ခုထဲနဲ႔ပဲ ရသ စာမ်ားကို ဦးစားေပး ေရးပါသည္။
(ေႏြဦးပန္းဆိုၿပီး ကဗ်ာေလးေတြ ေရးခဲ႔ဖူးေပမယ္႔ ခု ေႏြဦးပန္း အိပ္ေမာက်သြားပါၿပီ။)
  • မေလးရဲ႕ အိမ္လိပ္စာကိုလည္း ဂ်ာနယ္၊ မဂဇင္းတိုက္ အခ်ိဳ႕ႏွင့္ **မေလးႀကိဳက္လို႔ ရိုးသားစြာ** ခေရပန္းေပးဖူးသူတစ္ဦးကလြဲၿပီး ဘယ္သူမွ မသိပါ။ ဖုန္းနံပါတ္ကိုလည္း ဘယ္သူကမွ မသိပါ (ဘယ္သူကမွလည္း မေမးဘူးေလ…. :p) -- ေမးလည္း ေပးဘူးရယ္.. (ကေနဒါကိုဆက္ရင္ သူတို႔ ပိုက္ဆံကုန္မွာ စိုးလို႔ပါ…)
  • Tapyaythu2000@gmail.com တစ္ခုသာ public life အတြက္ သုံးပါသည္။
  • အြန္လိုင္းေပၚမွာ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သူမ်ားကို ကပ်ာကသီ ႏႈတ္ဆက္ရုံမွလြဲၿပီး မည္သူႏွင့္မွ် လိုတာထက္ပိုၿပီး ခ်က္ လုပ္ျခင္း မရွိပါ (တစ္ကယ္ကို မအားလို႔ပါ -- အျခားဘာေၾကာင့္မွ မဟုတ္ပါ)
  • ၂လုံးကြဲေအာင္ ေျပာမိသည္ဆိုရင္ေတာင္မွ... အလြန္သိုသိပ္တတ္သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္႔အေၾကာင္းကို မေျပာပါ။ အျခားသူအေၾကာင္းေတြလည္း သူတို႔ေျပာျပသေလာက္ပဲ နားေထာင္ပါသည္။
  • အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ identity အစစ္အမွန္ကို မည္သူမွ် မသိပါ (ေဆြမ်ိဳးေတြေတာင္ အကုန္ မသိပါ -- ဦးေလးေတြထဲကေတာင္ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့က ဘယ္သူလည္းေမးရင္ ညီအစ္မေတြ အကုန္လုံးက ခပ္တည္တည္နဲ႔ မၾကားဟန္ေဆာင္ေနေသာ လူထူးလူဆန္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္)
  • ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး ဓာတ္ပုံမ်ားမွလြဲလို႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ကို ျမင္ဖူးသူ မရွိပါ။
  • ယဥ္ေက်းေသာ စကား/ (ရံဖန္ရံခါဆိုလွ်င္) ေရွးက်လြန္းေသာ ျမန္မာစကားကိုေတာင္ သုံးပါသည္။
  • ဗဟုသုတ၊ အျမင္မ်ားႏွင့္ အႏုပညာမ်ားကို ဖလွယ္ျခင္း၊ ေ၀မွ်ခံစားရုံကလြဲၿပီး အြန္လိုင္းေပၚမွာ အျခားကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥမ်ားကို လုံး၀ စိတ္၀င္စားမႈ မရွိပါ။
  • စာဖတ္ေဖာ္ စာေရးဘက္ ဘေလာဂါမ်ားအေပၚတြင္.. အရိုးသားဆုံးဆက္ဆံပါသည္။
  • မေလးကို ခ်စ္ေသာ (အထူးသျဖင့္) ညီမမ်ားကို မေလးကလည္း တန္ျပန္ေမတၱာထားပါသည္။
  • ညီအစ္မေတြၾကားထဲက ခ်စ္ျခင္းကို မနာလိုတတ္သူေတြကိုလည္း လူသားေတြပဲမို႔ စာနာစြာ နားလည္ေပးပါသည္ ;))

မေလးကို လူၾကဳံႏွင့္ လက္ေဆာင္ေပးပို႔လာသူမ်ားကိုလည္း ဒီေနရာမွ အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။
မေလး ေပးပို႔လာသူေတြရဲ႕ ေစတနာကို ေစာ္ကားတာ မဟုတ္ပါရွင္...
အေနာနမတ္စ္ အေနနဲ႔ပဲ တစ္သက္လုံး ေနသြားခ်င္လို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္။

ဖဘမွာ တင္ထားတာေလးပါ...။

အထူးသျဖင့္ မေလးကို ခ်စ္ေသာ အစ္မေတြ ညီမေတြ လူႀကဳံနဲ႔ လက္ေဆာင္ေတြ ပို႔ေပးတာကို မ်က္ရည္လည္တဲ႔ထိ ၾကည္ႏူးေသာ္လည္း သြားမယူတာကို ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိပဲ စဥ္းစားေနတာနဲ႔ ခုလို ဒီမွာေရးျခင္းပါ။ မေလး အစ္မတို႔ကို ခ်စ္ပါတယ္။ အစ္မတို႔ခ်စ္တာကိုလည္း သိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ မေလး အေနာနမတ္စ္အေနနဲ႔ပဲ ေနခ်င္ေသးလို႔ပါေနာ္...

ေနာက္တစ္ခုက မေလး ရသကို ပဲ ဦးစားေပးေရးပါတယ္။ ခဏခဏစာေတြလာပါတယ္။ သတင္းေထာက္လား.. ဘာလား... ရယ္လို႔....

မေလးဘာမွကို မဟုတ္ပါဘူး။ ကေနဒါဗင္ကူးဗားမွာေနေသာ ေလာင္းႀကီးေပါက္ေခါင္းပုတီးကုန္းေပါင္းတလည္ (အဲ႔နားေတြ တ၀ိုက္ပဲ... မွတ္မိသမွ်ေရးလိုက္တာ) ဇာတိ ျမန္မာမ တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။

ပြင့္လင္းစြာေျပာရရင္ ၀ိနည္းလြတ္စာေတြကို ႀကိဳးစားေရးပါတယ္။ အျခားနာမယ္ခ်င္း ဆင္တာဟာလည္း နာမယ္ဆင္ျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ လမင္းရိႈက္သံဆိုတဲ႔ ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္တစ္အုပ္ထြက္ရွိထားျခင္းမွ တပါး အျခားဘာစာအုပ္မွ အျခားကေလာင္ခြဲနဲ႔ မထြက္ပါလို႔ ... အျခားဆင္တူရိုးမွားကေလာင္ခြဲႏွင့္လည္း ဘာစာကိုမွ် ဘယ္ဆိုက္ဒ္မွာမွ မေရးပါလို႔ ေျပာလိုပါတယ္ရွင္။

ဘေလာဂါေတြ ဒါမ်ိဳးရွင္းရတာ ခဏခဏၾကဳံရတယ္..
ကိုယ္႔အလွည္႔ေရာက္လာလိမ့္မယ္ မထင္ခဲ႔မိဘူးရယ္...
မေလး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ရသ စာေလးေတြကိုပဲ ေရးခ်င္ပါတယ္....

ဘယ္သူလာဖတ္မလည္းေတာ႔ မသိဘူး။
စိတ္ညစ္မိတာေတာ႔ အမွန္ပါပဲရယ္...

Monday, June 13, 2011

အေတြးပန္းခ်ီ

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အျမင့္ဆံုးထက္မွာ
အသည္းထဲ လႈိက္လွဲ ေတာင္းဆုရည္္
သာယာပါေစ ထာ၀စဥ္္ ေမာင့္ဘ၀အတည္
ေၾကြပါေစေလ ေျခြျပီးခဲ့ရင္
ျပံဳးစႏႈတ္ခြန္းမဆက္နဲ႔ရွင္..
ေနရာမွန္မွာ အနည္ထိုင္ပါေစေတာ့ အခ်စ္ေရ


ၾကံဳလာသူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကံ
ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္းေျပာင္းလဲ အသစ္တဖန္
သံသရာနယ္ က်င္လည္လို႔မဆံုးျပီ
ႏွလံုးသားထဲ အရံွဳးအျမတ္မတြက္သူ
ျပံဳးရခက္္အဆံုးရဲ႔တဘက္မွာ
ငိုရည္မလြယ္ အခ်စ္ရဲ႔နန္းအျပန္ဆီ....

ခ်ဳိုလြင္သာယာ အခ်စ္ဆံုးေတးသံ
လိႈက္ခတ္ ဆိတ္သုဥ္း မတိုးတိတ္မီ
က်န္ေနပါေစ အေဖာ္ကြာ
တစ္ေယာက္တည္း
အေတြးသီ

♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အျမင့္ဆံုးထက္မွာ
အသည္းထဲ လႈိက္လွဲ ေတာင္းဆုရည္္
ေနရာမွန္မွာ အေဖာ္ကြာ တစ္ေယာက္တည္း
အေတြးပန္းခ်ီ

♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫♫ ♥●••·˙ ˙·••●♥♫

ခင္ေမာင္တိုးရဲ႕ သီခ်င္းကို နဲနဲေလးဖ်က္ထားမိတယ္ရွင္..
ပုံကိုလည္း အင္တာနက္ကပဲ ယူပါတယ္ရွင္...

Monday, May 16, 2011

ဒီသစ္ရိပ္


က်မ ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ ေပ်ာ႔ညံ႔တတ္ေနၿပီလား ေမာင္..။
ညေနေစာင္းၿပီမို႕ က်ီးကန္းေတြေတာင္ အိပ္တန္းတက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၾကၿပီ။
ညိဳ႕မိႈင္းတဲ႔ ေကာင္းကင္မွာ လျခမ္းေကြးကေလးက ကေလးေလးလို အိပ္ေတာ႔မလို႔ေပါ့။
ဒါကို ေလေျပေလးက ခပ္တိုးတိုးတိုက္ခတ္လို႔ ေခ်ာ႔သိပ္ဖုိ႔ ႀကံေနတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ....
မခ်င့္မရဲ လွမ္းေနတဲ႔ ေျခလွမ္းေတြကို ဦးေႏွာက္က ခပ္တိုးတိုး က်ိန္ဆဲသံက
........ေလေျပထဲမွာ ခုန္ေပါက္ေနေလရဲ႕ကြယ္။

ဆက္မသြားနဲ႔... 
ဆက္မသြားပါနဲ႔ေတာ႔လား..

ေျခလွမ္းေတြက မၾကားဟန္ျပဳလို႔ ဆက္သြားေနခဲ႔တယ္။

စမ္းေခ်ာင္းကေလးကို လွမ္းျမင္ေနရျပန္ၿပီ။
ေနာက္ျပန္လွည္႔ရင္ေကာင္းမလား...
အေဟာင္းေတြ အသစ္ျဖစ္ဦးမွာလားကြယ္..။

လျခမ္းေကြးေလးကို ေမာ႔ၾကည္႔မိတယ္။
မသာလည္း တ၊ သာ လည္း တ တဲ႔...။ ဟုတ္သလားကြယ္..။
လမင္းက ခပ္တိုးတိုးၿပဳံးတယ္၊ စမ္းေခ်ာင္းေလးက တိတ္တခိုးေလွာင္တယ္။

က်မ.. ေမာင့္ကို..
မျမင္လည္းလြမ္း၊ ျမင္လည္းလြမ္းတယ္။

ဆံပင္ေတြ ေလမွာလြင့္ေနတာကို လက္နဲ႔အသာစုသိမ္းၿပီး သစ္ပင္ေဘးက ခုံတန္းကေလးမွာ ထိုင္လိုက္မိတယ္။

က်မ ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ ေပ်ာ႔ညံ႔တတ္ေနၿပီလား ေမာင္..။
ေမာင္နဲ႔ ထိုင္ေနက် သစ္ပင္ရိပ္ကို က်မ တစ္ေခါက္ျပန္ေရာက္ရျပန္ၿပီ..ေမာင္။

ဒါေပမယ္႔ ေမာင္ ရွိ မေနဘူး မဟုတ္လား..
ေမာင္ ရွိေနလိမ့္မယ္လို႔လည္း က်မ မယုံၾကည္တာ ၾကာခဲ႔ပါၿပီေမာင္..။
ဒါေပမယ္႔... ဒီသစ္ရိပ္ကို က်မ ႏွလုံးသားက
မြတ္သိပ္ေနတယ္..
တမ္းမက္ေနတယ္..
ေတာင့္တေနတယ္...

မိုက္မဲလွတဲ႔ ဒီႏွလုံးသားဟာ
ဒဏ္ရာေတြကို အသစ္ျပန္မြလို႔..
ေက်နပ္ေနခ်င္ေသးသတဲ႔ေလ။

ေမာင္...
မခ်စ္တတ္တဲ႔ က်မကို ခ်စ္တတ္ေအာင္သင္ေပးၿပီးကာမွ
ေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ႔တဲ႔ ေမာင့္ကို က်မ ဘယ္မွာ လိုက္လို႔ ရွာရမွာလဲ..ေမာင္ရယ္...

အခုေတာ႔ ဒီသစ္ရိပ္ေအာက္မွာ စမ္းေရစီးသံကို နားေထာင္ရင္း..
ေမာင္ေပးဖူးခဲ႔တဲ႔ အိပ္မက္ေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ေနရင္း....
လျခမ္းေကြးကေလးကို ေငးရင္း...
ေမာင့္ ကတိေတြကို.... မယုံၾကည္ေပမယ္႔ ေစာင့္စားရင္း....
အခုထိ ခ်စ္ေနဆဲပဲ...ေမာင္။


ေဟာ...
ဟိုးအေ၀းမွာ သီခ်င္းသံ သဲ႔သဲ႔ ၾကားလိုက္ရတယ္ေမာင္...
 ေမာင္.. မွတ္မိဦးမယ္ဆိုရင္ေပါ့.. ေမာင္ရယ္..

Tuesday, April 19, 2011

black magic woman



ေဖေဖ သိပ္ႀကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းပါ.. ေဖေဖက လိဒ္ တီးေတာ႔ သံစဥ္ကိုႀကိဳက္တယ္ထင္တယ္။ စာသားကေတာ႔ ဘာမွ အနုပညာသိပ္မေျမာက္ပါဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။ "ငါ့ကုိျပဳစားေနတယ္.. ေအာက္လမ္းမရယ္" အဲသလိုမ်ိဳးႀကီးပါပဲ..။ ခံစားခ်က္ေတြကို ေတးသံထဲမွာ ေပါက္ကြဲထားတာ..
ကေလးဘ၀ထဲက ေဖေဖနားေထာင္ေတာ႔ (ေဖေဖက အဲတုန္းက ကိုယ္႔မ်က္စိထဲ သိပ္အိုတယ္ ထင္ေပမယ္႔ ၃၂ ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္ :P) ကိုယ္တိုင္လည္း အဲသလို လိဒ္တီးၾကည္႔ခ်င္လို႔ ငယ္ငယ္က က်င့္ခဲ႔ဖူးေပမယ္႔....

ေအာက္က မိန္းကေလးေလာက္ေတာ႔ မကၽြမ္းက်င္ခဲ႔ပါဘူး...။
ဒီေလာက္တီးႏိုင္ဖို႔ကို တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ဒါကိုပဲ စိတ္၀င္တစားက်င့္ထားတယ္ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္တီးဖူးေတာ႔ သိပါတယ္.. ~~ unless she's totally gifted!! :)



ေအာက္ကေတာ႔ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္လ္..

Thursday, March 24, 2011

အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ရဲ႕ ဆိုရင္...

Sandra Bullock ရယ္..

Gwen Stefani ရယ္...

ဂ်ပန္ကို ေဒၚလာတစ္သန္းစီ လွဴသလို....

တာခ်ီလိတ္ ကိုလည္းလွဴမယ္ဆိုရင္…



ကမၻာႀကီးထဲက လူေတြကလည္း အုန္းအုန္းၾကြက္ၾကြက္

ဂ်ပန္ကိုသနားသလို…

မ်က္ႏွာမြဲ ကိုယ္တို႔ကို စကားထဲ ထည္႔ေျပာၾကမယ္ဆိုရင္...



လွဴရင္လည္း ယူမယ္ဆိုရင္…..

ယူျပန္ရင္လည္း မႏူ ဘူးဆိုရင္…

မယူျပန္ရင္လည္း မစူၾကဘူးဆိုရင္….…



ေပးခ်င္တ႔ဲလက္ေတြ တြန္႔ဆုတ္သြားေအာင္…

မေရာက္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ႔ သတင္းေတြ မလႊင့္ၾကဘူးဆိုရင္..



ဒီသတင္းေတြဟာလည္း ဟုတ္သင့္သေလာက္ ဟုတ္ မေနဘူးဆိုရင္….

ငုတ္တုပ္ထုိင္ရင္း … ေလထဲမွာ (အခုလို) ေသနတ္ပစ္

ကုိယ္႔လည္ပင္း ကိုယ္ႀကိဳးကြင္းစြပ္မိ မေနၾကဘူးဆိုရင္….



ကုိယ္႔လည္ပင္း ကိုယ္ႀကိဳးကြင္းစြပ္မိ မေနၾကဘူးဆိုရင္….



ကုိယ္႔လည္ပင္း ကိုယ္ႀကိဳးကြင္းစြပ္မိ မေနၾကဘူးဆိုရင္….



ဆိုရင္….။

Friday, March 04, 2011

ေနာက္ဆုံးအိပ္မက္


စိမ္းျမ သစ္ရြက္တို႔ ေၾကြေနဆဲ....
ငါ့မ်က္ရည္ စိုေနဆဲေပါ့...
တစ္ခ်ိဳ႕ေတြ ေနႏိုင္လြန္းတယ္...

တစ္ေရးမွ မေပ်ာ္တဲ႔ည ေမွာင္လြန္းေနဆဲ..
တစ္ေယာက္ထဲငါ ငိုေနတုန္း
ရင္ထဲမွာ..............

ရဲရင့္ေက်ာက္ခတ္တို႔ ၿပိဳေနဆဲ..
ငါ့အတြက္ အေျဖရွာေနတုန္းေပါ့...
အခ်ိဳ႕ေတြ ေနႏိုင္လြန္းတယ္...

Wednesday, February 16, 2011

ဗင္ကူးဗားျမိဳ႕အလွ

ဗင္ကူးဗားျမိဳ႔ေလးအေၾကာင္းကုိ Time Lapse နဲ႔မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ႔ ဗီြဒီယုိလင္႔ခ္ေလးပါရွင္....
သီခ်င္းကို က်ယ္က်ယ္ေလးဖြင့္ၿပီး ၾကည္႔ရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။

Thursday, February 10, 2011

သန္႔သြားပါၿပီ


ေဘးကလင့္ခ္ေတြ အကုန္ျဖဳတ္လိုက္ရပါတယ္။ ေကာ႔မန္႔ေတြေတာ႔ ဒီတိုင္းေလး ထားထားတယ္။

Saturday, February 05, 2011

************



သူ႔အသံကို ႀကိဳက္လို႔ပါ..
ဒီသီခ်င္းေလးကိုလည္း ႏွစ္သက္လို႔ပါ။

♫ ♥●••·˙ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရက္လႏွစ္ရွည္ၾကာ....
တိမ္ျမဳပ္မသြားတဲ႔ အျဖစ္အပ်က္မ်ား...·••●♥♫

Sunday, January 30, 2011

ပန္းခိုင္ႏွင့္ သူတို႔


သည္အပင္ေအာက္..
ဘာေၾကာင့္ရယ္မဟုတ္
မလႈပ္တလႈပ္.. အေခါက္ေခါက္အခါခါ
ျဖတ္ေလွ်ာက္ပါလည္း
စိတ္ထဲ မစြဲမိ
ကိုယ္ မသိခဲ႔။

အခုေတာ႔…
သည္အပင္ေအာက္
ျဖတ္ေလွ်ာက္အခါခါ
ရွိပါေသာ္လည္း …....
ပင္ယံျမင့္ထက္ ေမႊးပ်ံ႕ပန္းခိုင္
ဆုပ္ယူနမ္းရိႈက္
ႀကိဳင္လႈိက္ခ်င္လည္း…....
မရဲမ၀ံ႔
တြန္႔တဆုတ္ႏွင့္
ရင္ပင့္သက္ေမာ
ေစာတကစိတ္
တိတ္တခိုးေလ။

ကဲ…
ဒီကေန႔ေတာ႔...
ခူးလိုက္ေတာ႔မည္
သည္ပန္းခုိင္စင္
ပါးျပင္ပူေႏြး
ရွက္စိတ္ေလးႏွင့္
ရင္ေႏြးေႏြးေတာင္ တုန္မိသည္။

ခုန္သည္႔ရင္ျဖင့္..
ဒီသစ္ပင္ေအာက္
ကိုယ္ေရာက္ခဲ႔ေသာ္…
ေမႊးပ်ံ႕ပန္းခိုင္
ဆြတ္ႀကိဳင္မည္႔သူ
ေထြးေပြ႕ခ်င္သူ
ကိုယ္လိုလူေတြ
ေရာက္ႏွင့္ေနကြယ္....။

Tuesday, January 25, 2011

အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ ဟတ္ေကာ့ႀကီးျဖစ္ေနျခင္း..


ကြၽန္ုပ္ဘေလာဂ္ေရးသည္မႇာ.. ငါးႏႇစ္ျပည့္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

ဘေလာဂ္ေရးသည့္ သက္တမ္းတစ္ေလ်ာက္ ကြၽႏု္ပ္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အျပင္ေလာကမႇ အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ ပူေလာင္ျခင္းမ်ားႏႇင့္ တတ္ႏိုင္သမွ် မပတ္သက္ေသာ၊ နူးညံ့လႇပေသာ စာမ်ားကို ႀကိဳးစားဖန္တီးခဲ့သည္။
ဘေလာဂ္စာမ်က္ႏႇာမ်ားေပၚတြင္ က်င္လည္ေနၾကေသာ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ားသည္ကား ျပည္တြင္းမႇ သန္း၅၀ေက်ာ္ႏႇင့္ ယႇဥ္လ်င္ အနည္းငယ္သာ ရႇိလြန္းလႇေသာ္လည္း.. ကြၽႏ္ုပ္စာမ်ားကို ဖတ္ေသာ စာဖတ္သူမ်ားကို ပူေလာင္ျခင္းမ်ား မကူးစက္ေစလိုသျဖင့္ တတ္ႏိုင္သမ် အေႏႇာင့္အသြားလြတ္ေသာ..၊ အျပစ္ကင္းေသာ စာမ်ားကို ဖန္တီးခဲ့သည္။

အခါခါေျပာခဲ့ဖူးသလို.. အစစ္အမွန္ မဟုတ္ေသာ စိတ္နားခိုရာ ကမၻာျဖစ္ေသာ ဖန္သားျပင္မ်က္ႏႇာမ်ားကို အစစ္ဟု မထင္ခဲ့ေသာ ကြၽန္ုပ္၊ အခ်ိန္ကာလၾကာျမင့္လာသည္ႏႇင့္အမွ်
ဖန္သားျပင္မ်က္ႏႇာမ်ားႏႇင့္ အျပင္ေလာကရဲ႕ အျပန္အလွန္ တံု႕တင္ယွက္ႏြယ္ၾကားမႇာ ရႇင္သန္ေနရင္း... ကြၽန္ပ္ႏႇလုံးသားထဲက အေရာင္ေတြေျပာင္းလာမႈကို ၾကံၾကံခံေနရသည့္ သေဘာ ျဖစ္ေနသည္။ ဖန္သားျပင္ ကမၻာ သည္.. စိတ္နားခုိရာ ေနရာမဟုတ္ေတာ့ပဲ.. (ဘာရယ္ေၾကာင့္မႇန္း မသိ) ကြၽနု္ပ္ ရႇင္သန္ေနရေသာ အျပင္ေလာကလိုပဲ ပူေလာင္မႈမ်ားႏႇင့္ ျပည့္လာသလို ခံစားလာရသည္။

ကြၽန္ုပ္သည္ အေရာင္လြင့္ပ်ယ္လာေနေသာ အၾကည္ဓာတ္ကို ထထဖမ္းဆုပ္ေနရသည့္ အျဖစ္ကို စိတ္ပ်က္လာသည့္အဆုံး...
ငါသည္ အသက္ႀကီးရင့္လာၿပီျဖစ္သည္ႏႇင့္အတူ... သည္ေမြးေန့မႇ စၿပီး စိတ္ထဲရႇိရာကို သေရာ္စာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေလႇာင္စာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စာဖတ္သူမ်ား မည္သို ့ပင္ ထင္ထင္၊ စာေတြကို ဖတ္ၿပီး ပူေလာင္ခ်င္လည္း ပူေလာင္ၾက ပေစေတာ့ဟု.. ေရးခ်င္တာကို ျမိဳသိပ္မထားဘဲ ေရးေတာ့မည္ဟု ဆုံးျဖတ္လိုက္ မိေလသည္။

သည္အေတြးကေလးႏႇင့္ … လူ့စည္းမ်ဥ္း အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေထာ္ေလာ္ကန့္လန့္ လုပ္ခ်င္ေနေသာ စိတ္ျဖင့္ စာတစ္ပုဒ္ကို ဖန္တီးရင္း.. ေမြးေန ့ကိုလည္း တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေက်ာ္ျဖတ္ေနစဥ္ကာလ...
ေမွ်ာ္လင့္မထားဘဲ….
ကြၽႏ္ုပ္ကို ခ်စ္ခင္ၾကေသာ စာေရးေဖာ္ စာဖတ္ဘက္ ေမာင္ႏႇမမ်ားရဲ႕ ေႏြးေထြးပ်ဴငႇာေသာ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သံမ်ားကို ၾကားလိုက္ရေလသည္။

ထို ့အျပင္ ထိုသူမ်ား ကြၽန္ုပ္အေပၚထားရႇိေသာ အျမင္မ်ား ခံစားခ်က္မ်ားကို ျမင္လိုက္ရသည္။

အၿမဲစိမ္းၿဖိဳးက.. ေမြးေန႔မွာ ခ်စ္သူခင္သူေတြနဲ႔အတူ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေၿမ႔ပါေစ....
ကဗ်ာစာ နူးနူးညံ႔ညံ႔ေလးေတြ မ်ားမ်ားဆက္ေရးႏိုင္ပါေစ....... တဲ့

အိေ၀က.. ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေမြးေန႕ေလးျဖစ္ပါေစ မမ။ ခ်စ္ေသာသူမ်ားႏွင့္ ဘဝကုိ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ျဖတ္ေက်ာ္သြားႏုိင္ပါေစ..။ :) တဲ့

ကိုတက္စ္လာက.. မအိမ့္ေတာင္ အသက္ ၁၈နွစ္ ျပည့္သြားၿပီကိုုး :) ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေမြးေန႕ပါ၊ ဘဝကိုုၿငိမ္းၿငိမ္း ခ်မ္းခ်မ္း အၿမဲျဖတ္သန္း နိုုင္ပါေစ… တဲ့

ေမာင္မ်ိဳးက..
သူမဟာ....ေရခဲျပင္ထဲက ႏွင္းဆီရဲရဲတစ္ပြင့္
ပန္းပ်ိဳးေသာလက္ ပိုင္ရွင္ဟာ ငပိခ်က္ေသာလက္လည္းျဖစ္ပါရဲ့
သူမရဲ့ အဲ့ဒီေနရာေလးမွာ ျပာေနတဲ့ ေရ သာေနတဲ့ ေလ နဲ႔ အေညာင္းမိေနတဲ့ ေမ ရွိတယ္
ရုပ္ရွင္ထဲက လက္မွတ္ ၂ ေစာင္နဲ႔ ရမ္ဘို ၊Avatar လည္းရွိတယ္
သူမဟာ... နုညံ့ျခင္းရဲ့ ျပယုဂ္
လွလွပပေလး ရယ္ေမာတတ္သူ ( ဟြန္း -ဟြန္း )
သူမဟာ ကလာကာေနာက္ကြယ္က အနုပညာေတြကိုဖန္တီးသူ
တစ္ခါခါေတာ့ ဖန္သားျပင္ ေနာက္က သံေယာဇဥ္ေတြကိုလည္း တိတ္တဆိတ္ ခင္တြယ္သူ
သူမဟာ အေရာင္စံုတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ဆိုရင္
စုတ္ခ်က္စံုျပီး ပံုေဖာ္ရခက္တဲ့ သက္ျငိမ္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ေပါ့
ဒီေန႔ အဲ့ဒီပန္းခ်ီးကားတစ္ခ်ပ္ စေရးဆြဲတဲ့ေန႔
တနည္း သူမ ေမြးေန႕........ တဲ့

ေကသြယ္က..
မေလး ေရ.. ေပ်ာ္ရႊင္ ဖြယ္ ေမြးေန႕ ျဖစ္ပါေစ.. ပိုုျပီးလွပ တဲ့.. စာေလးေတြ ဆက္လက္ ေရးသား နိုုင္ပါေစ..( မေလး စာေလး ေတြ နဲ႕.. ဘေလာ့ စ ဖတ္တတ္ ခဲ့ သူ.. ) တဲ့

နႏၵာ က..
မေလးရဲ႕ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာလဲ အႏုပညာေတြ ျပည္႔ဝတဲ႔ သုတ၊ ရသစာအစုံနဲ႔ မေလးရဲ႕ စာေတြဟာ ဗဟုသုတ ျဖစ္ေစတဲ႔ စာေတြအျပင္ အေရာင္စုံလင္လွတဲ႔ ဓါတ္ပုံမ်ားနဲ႔ အတူ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ျပီး အၾကည္ဓါတ္ကုိ ရေစတဲ႔ စာေတြနဲ႔၊ ႏူးညံ႔ညင္သာတဲ႔ ကဗ်ာတခ်ိဳ႕ကုိ ဖတ္႐ႈ႕ခံစားႏုိင္ပါတယ္.. တဲ့

တစ္ေယာက္က..
“တျပည္သူ” လို ့ အမည္ရေသာ “အိမ္ ့ခ်မ္းေျမ ့ ” စာေရးဆရာ ကေလာင္ အမည္ ျဖင့္ ေလးစားခ်စ္ခင္ဖြယ္ ေကာင္း ေသာ၊ ေမတၱာဂရုနာမ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံေနတတ္ေသာ၊ ၾကင္နာသနားတတ္ေသာ… တဲ့

စတတ္..ေနာက္တတ္ေသာ..ကိုရန္ေအာင္က လည္း
ႏူးညံ႔လွပတဲ႔ စာေလးေတြကုိ
ညက္ေညာညင္သာစြာ ေရးသားသီကုံးတတ္တဲ႔
သိမ္ေမြ႔ေအးခ်မ္းေသာ ပန္းပ်ိဳးလက္ပုိင္ရွင္ မေလးတစ္ေယာက္
ေနာင္ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေမြးေန႔ပဲြေလးေတြကုိ
ညႊတ္ေပ်ာင္းသာယာစြာ က်င္းပျဖတ္ေက်ာ္ႏုိင္ပါေစလုိ႔…. တဲ့


ႏႈတ္ခြန္းဆက္ ဆုေတာင္းေပးၾကသည့္အထဲမႇာ.. အထက္ပါ ဆုေတာင္းမ်ားက.. ရြတ္ခ်င္သလိုလို.. ရြဲ႕ခ်င္သလိုလို.. အခ်ဥ္ေပါက္ၿပီး အၾကည္ဓာတ္စိတ္ေပ်ာက္ကာ.. ႀကဳံသလို ေရးခ်င္ေနေသာ က်ြႏု္ပ္ကို တားျမစ္ေနၾကကုန္သည္။

ေလာကႀကီးတြင္.. (ေလာကႀကီးႏႇင့္ပင္ ကိုင္ေပါက္လာပါၿပီ .. အႏုပညာေလာကႀကီးဟု ေခၚလ်င္လည္း အေခၚအေ၀ၚ မႇားမည္က စိုးရိမ္ရေသးသည္ .. ထို့ေၾကာင့္ ေလာကႀကီးဟုပင္ ေယဘူယ် သုံးလိုက္ပါသည္) ေလာကႀကီးတြင္.. လူသည္ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ ပုံသြင္းမႈအတိုင္း၊ ေမ်ာ္လင့္သည္အတိုင္း ကျပ အသုံးေတာ္ ခံၾကရစၿမဲျဖစ္သည္။ ရုပ္ရႇင္ေလာကမ်ားတြင္လည္း.. ဦးအံ့ေက်ာ္ဆိုလ်င္.. လူၾကမ္းမင္းသားေနရာမႇာပဲ ျမင္ေနၾကရသည့္အတြက္.. တစ္သက္လုံး လူၾကမ္းအျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္ သြားရေလသည္။

ယခုေန ဦးအံ့ေက်ာ္ႀကီး ကို အလြမ္းမင္းသားအေနႏႇင့္ မည္သူကမႇ လက္ခံလိမ့္မည္မထင္။ လြမ္းရင္ေတာင္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း လြမ္းျပရမည္သကဲ့သို့ ျဖစ္ေနသည္။ ထုိနည္းတူ.. အျခားေသာ ေျမာက္ျမားစြာေသာ မင္းသား၊ မင္းသမီးတို ့သည္လည္း ပရိသတ္ ခ်ထားေသာ ပုံစံခြက္အတြင္းတြင္ ေခတ္ႏႇင့္ေလ်ာ္ညီစြာ က ျပ အသုံးေတာ္ခံေနရသည္ကို ျမင္ေနရေလသည္။

ထို ့ေၾကာင္ ့…
ငါသည္ အသက္ႀကီးရင့္လာၿပီျဖစ္သည္ႏႇင့္အတူ... သည္ေမြးေန့မႇ စၿပီး စိတ္ထဲရႇိရာကို သေရာ္စာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေလႇာင္စာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စာဖတ္သူမ်ား မည္သို ့ပင္ ထင္ထင္၊ စာေတြကို ဖတ္ၿပီး ပူေလာင္ခ်င္လည္း ပူေလာင္ၾက ပေစေတာ့ဟု.. ေရးခ်င္တာကို ျမိဳသိပ္မထားဘဲ ေရးေတာ့မည္ဟု… ဆုံးျဖတ္ထားေသာ….

လႇလႇပပ မရယ္ေမာ ခ်င္ေတာ့ပဲ.. ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း အက္ရႇရႇအသံျဖင့္ ရယ္ေမာခ်င္ေနမိၿပီျဖစ္ေသာ..

စာမ်ားကို ႏူးည့ံျငင္သာစြာ မေရးခ်င္ေတာ့ဘဲ.. ဟိုလူ့ခလုပ္တိုက္ သည္လူ့ခလုပ္တိုက္ လုပ္ခ်င္လာၿပီျဖစ္ေသာ...

ယခုလက္ရႇိ ပူပူေႏြးေႏြး လုပ္သြားေသာ မဂၤလာပြဲ တစ္ခုကို ရည္ရြယ္ထားျခင္း မဟုတ္ေသာ္လည္း....
လူမႈအဖြဲ့အစည္းမ်ား မ်ားစြာကို ကိုယ္စားျပဳကုန္ေသာ..
(ေရးကာစကေတာ့ လူ့ငမြဲ နင္းျပားမ်ား၊ ပညာမသင္ႏိုင္ရႇာသူမ်ား ကို အေတြးေရာက္ၿပီး သနားျခင္း အၾကင္နာကို အေျချပဳစထားေသာ)

ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း၊ ခပ္ရြတ္ရြတ္၊ ခပ္ေထ့ေထ့ စာစု တပိုဒ္ကို ေရးထားၿပီးျဖစ္ေသာ က်ႏ္ုပ္သည္….

ေမ်ာ္လင့္ မထားေသာ အၾကင္နာမ်ား.. ခင္တြယ္မႈမ်ား ႏႇင့္.. စာဖတ္သူ စာေရးဘက္ ေမာင္ႏႇမမ်ား ကြၽႏု္ပ္ထံမႇ မည္သည့္အရာကို လိုခ်င္သည္ကို... ျမင္ရၿပီး သကာလ..

ဘာလုပ္လို့ ဘာကိုင္ရမႇန္းမသိေတာ့ဘဲ … ဟတ္ေကာ့ႀကီး ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။

ဤကဲ့သုိ့ ဟတ္ေကာ့ခံစားခ်က္ႀကီးျဖင့္ ေရးထားေသာ တန္းလန္းစာကို ပစ္ထားၿပီး အႏႇစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ဟန္တူေသာ ဤ္ပုံကို အၿမီးသေဘာျဖင့္ တင္လိုက္ရပါေၾကာင္း။




Thursday, January 20, 2011

ကုမ္ရာသီဖြားေတြရဲ႕ ႏွလုံးသား ဒႆန

နႏၵာ (စိုးျမတ္နႏၵာသက္လြင္) ပိုစ္ကို သေဘာက်လို႔ အင္တာနက္တစ္ခြင္ လိုက္ရွာေတြ႕ထားတာေလးပါရွင္။

ေမြးေန႔ကလည္း နီးၿပီဆိုေတာ႔ ဖတ္လိုက္ပါဦးမယ္။

ကုမ္အခ်စ္ဒႆန ( AQUARIUS - January 21 - February 19 )

ကုမ္ သမားေတြျဖစ္တဲ႔ ေမာင္မ်ိဴးတို႔ ဏီလင္းညိဳ တို႔ ဇြဲလြင္တို႔လည္း ပါသည္ေပါ့..

ကုမ္ရာသီဖြားမ်ားသည္ အစြဲအလမ္းၾကီးၿပီးေပးဆပ္မႈကို ဦးစားေပးတတ္ေသာ ႏွလံုးသားကို ပိုင္ဆိုင္သည္ဟု ကမာၻ႔နကၡတ္ပညာရွင္မ်ားက တညီတညြတ္တည္း သတ္မွတ္ထားသည္။

မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္.. ဟုတ္ပါသည္လို႔ သတ္မွတ္ၾကေစခ်င္ပါသည္.. ဟိ

ေရအိုးထဲမွ ေရကို သြန္ေလာင္းၿပီး ေရငတ္သူမ်ားအား ေပးသကဲ့သို႔ ႏွလံုးသားမွ ေအးခ်မ္းျမင့္ျမတ္သည့္ အခ်စ္ေရစင္အား ပက္ဖ်န္းေနေသာ ပံုနိမိတ္ျဖင့္ဤရာသီဖြားမ်ား၏အခ်စ္ကုိ ေဖာ္က်ဴးထားသည္။

ကိုယ္ကသာေအးခ်မ္းတဲ႔ေရစင္ေတြ ေလာင္းတာပါ.. တစ္ဖက္က  ေရေႏြးေလာင္းတယ္ ထင္ခ်င္ထင္တာ မဟုတ္ပါလား

ပကတိရိုးသားတည္ၾကည္သည္။ သစၥာၾကီးသည္။ ေျဖာင့္မွတ္မွန္ကန္ရိုးသား၍ အမွန္တရားဘက္မွ ရပ္တည္ေသာ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ျဖစ္သည္။

ဒီထက္ေျဖာင့္မွတ္မွန္ကန္ခ်င္ပါတယ္။ မဆိုင္တာ အနည္းငယ္ေရးလိုက္ပါဦးမယ္။ စာေရးသူဘ၀-ဘေလာဂါဘ၀သက္တမ္း ေလးႏွစ္ခန္႔မွာ ကိုယ္ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ ဖြင့္ခ်ဖို႔ စဥ္းစားပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကေနဒါမွစာေရးသူ တစ္ေယာက္လို႔သာ သတ္မွတ္ေပးေစလိုပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ အင္ဖို မေပးဘဲ  ေ၀႔လည္ေၾကာင္ပတ္လုပ္ခဲ႔တာေတြ၊ စ-ေနာက္ၿပီး အင္ဖိုအမွားေတြ ဥပမာ.. အသက္ ေလးဆယ္ေက်ာ္တို႔၊ ငါးဆယ္ေက်ာ္တို႔ ဆိုၿပီး ေျပာခဲ႔တာေတြကို နားလည္ေပးပါလို႔ ေတာင္းပန္လိုပါတယ္ရွင္။ စာေတြကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေရးလိုတဲ႔ ဆႏၵတစ္ခုတည္းသာ ရွိပါတယ္ရွင္.. ေနာက္ဘာေမးေမးလည္း စလည္း မစေတာ႔ပါ၊ ေျဖလည္းမေျဖေတာ႔ပါ..လို႔။ မေလးကို ထင္ခ်င္သလိုသာ ထင္လိုက္ၾကပါ၊ ေယာကၤ်ားႀကီးက မိန္းမ ကေလာင္ယူထားတယ္လို႔ပဲထင္ထင္၊ ႀကိဳက္သလိုသာ စိတ္လြတ္လက္လြတ္ ထင္ၾကပါ..။ စိတ္ေတာ႔ မဆိုးလိုက္ၾကပါနဲ႔လို႔..(ေျပာရင္း စီးယီးရပ္စ္က ျဖစ္လာျပန္ဘီ) (ဟိုဘက္ျပန္သြားပါမယ္)

တစ္ပါးသူအေပၚ မာယာမ်ားရန္၊ စဥ္းလဲ လိမ္ညာေကာက္က်စ္ရန္ ဝန္ေလးသည္။

မာယာမ်ားတတ္ခ်င္ပါတယ္.. တစ္ကယ္ပါ။ မမ်ားတတ္လို႔  ခက္ေနပါသည္။ မာယာမမ်ားဘဲ.. ဒဲ႔ႀကီးက တစ္ခါတစ္ခါ ပ်င္းစရာေကာင္းသလားလို႔ :P (ဘိုင္သေ၀း မာယာမ်ားတယ္ဆိုတာ ပဲမ်ားတယ္လို႔ ဒီမွာ မေလး ယူဆပါသည္)

သန္႔စင္ေသာ ႏွလံုးသားႏွင့္ ခ်စ္တတ္သည္။ ရိုးရိုးေၿဖင့္ေျဖာင့္သမားျဖစ္သည္။ အစြဲအလမ္းႀကီးျခင္း တစ္ဖက္စြန္းက်လြန္းျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ႏွလံုးသားေရးရာ ခ်စ္ဒုကၡတို႔ ၾကံဳတတ္သည္။ သန္႔စင္ေသာ ႏွလံုးသားႏွင့္ တစ္ပါးသူအေပၚ ေမတၱာထားလင့္ကစား ကံဇာတ္ဆရာမွ မိမိအား အလြမ္းအေဆြးသမားျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးမည္။

 မွန္လြန္းလို႔ ပါးစပ္ကေလး အေဟာင္းသားႏွင့္ ဖတ္ေနရပါသည္။ အလြမ္းအေဆြးသမား ျဖစ္လား-မျဖစ္လားကို အရင္က ေရးခဲ႔ေသာ အလြမ္းအေဆြး ၀တၳဳ မ်ားကို ဖတ္ၾကည္႔ၾကပါကုန္...

အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ေနေသာ အခ်စ္ေရးလမ္းေၾကာင္းတြင္ မွန္းဆမထားေသာ အဆိုးမ်ား ဝင္ေရာက္မည္။ ကာလအတန္ၾကာ လြမ္းေမာ၍ ခ်စ္ရမည့္ကိစၥကို ေၾကာက္လန္႔ေနမည္။

 ဟင့္အင္း.. ဒါေတာ႔ မွားတယ္။ လြမ္းေမာခ်င္တာ၊ ဒါမွ ကုန္ၾကမ္းမ်ားမ်ားထြက္ ေအာင္လို႔... အဟြန္း..


ၿပီးမွ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းေသာ ေမတၱာရွင္ႏွင့္ေတြ႔ျပီး ဘဝတြင္ေအးခ်မ္းသြားမည္။ ေမတၱာေရးတြင္ ေလးေလးနက္နက္ သစၥာရွိရွိေနတတ္သည္။ ခ်စ္သူအေပၚ အခြင့္အေရးမယူ။ အႏိုင္မယူတတ္။ မိမိကသာ အနစ္နာခံတတ္သည္။ ရံဖန္ရံခါတြင္ လက္ေတြ႔ထက္ စိတ္ကူးယဥ္ဘက္ ေရာက္သြားတတ္သည္။

 စိတ္ကူးေတြကိုေတာ႔ လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ ေဖာ္တတ္ပါတယ္..  ;)

မိမိအရည္အခ်င္းမ်ားရွိလွ်က္ မိမိထက္နိမ့္ေသာသူကို အၿမဲဦးစားေပးတတ္ေသာ သဘာဝရွိသည္။

း)

ဂုဏ္အနိမ္႔အျမင့္ မတူေသာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးမွ နိမ္႔ေသာသူကိုပုိ၍ ဦးစားေပး ေရြးတတ္သည္။

၀ိႈင္းေနာ႔တ္တ္တ္??? နိမ္႔သူကို ဦးစားေပးရမွာေပါ့... ျမင့္တဲ႔သူေတြက အခြင့္အေရးေတြ ပိုမ်ားတတ္ပါတယ္။ material.. နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အျမင့္ကေယာကၤ်ားကို လိုခ်င္တဲ႔ မိန္းမေတြထဲ.. အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ မပါပါ။ စိတ္ဓာတ္ျမင့္တဲ႔ ေယာကၤ်ားကို မွန္းတဲ႔ အထဲေတာ႔ ပါပါသည္။ စိတ္ဓာတ္ျမင့္ၿပီး လုပ္ကိုင္မႈစြမ္းရည္ ျမင့္တဲ႔ ေယာကၤ်ားကိုေတာ႔ မွန္းတဲ႔အထဲ ပါပါသည္။ ဥစၥာပစၥည္းက ေရရွည္မခံဘူး။ စိတ္ဓာတ္နဲ႔စြမ္းရည္ျမင့္မွ ေရရွည္ကုန္ထုတ္လုပ္မႈျမင့္ၿပီး ကိုယ္႔လည္း အလိုလိုက္မွာေလ.. အဟြန္း (ေၾသာ္..  အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေရ..)


ထို႔အျပင္ ခ်စ္သူကို မိမိထက္ ျမွင့္တင္ေပးမည္။ အလိုလိုက္ အၾကိဳက္ေဆာင္ထားေသာ မိမိတင္သည့္ ေရႊမင္းသမီးမွ မိမိကို အသည္းခြဲသြားတတ္ေသာ အေနအထားအား ေတြ႔ၾကံဳမည္။

ဖြဟဲ႔.. ဟင္း... မေကာင္းဘူး။

ဤရာသီဖြား အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ေမတၱာေရးတြင္ ေလးေလးနက္နက္ရွိမည္။ အျမင္က်ယ္မည္။ သေဘာထားႀကီးမည္။ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ေသာ ႏွလံုးသားကို ပိုင္ဆို္င္မည္။ ေမတၱာေရးတြင္ နက္နက္နဲနဲ ေတြးေခၚတတ္၍ ဘဝကို ေပးဆပ္ထားမည္။ ေမတၱာကို စာမဖြဲ႔တတ္၊ ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းစြာ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ား လွ်ာဖ်ားမွ မေျပာတတ္။ ရိုရိုးၾကီး လက္ေတြ႔က်က် လုပ္ေဆာင္ၿပီး အခ်စ္ကို ေဖာ္ညြန္းတတ္ေသာ သဘာဝရွိသည္။ ခ်စ္သူအေပၚ အေလးထားမည္။

ရိုးရိုးႀကီး လက္ေတြ႕က်က်လုပ္ေဆာင္ၿပီး အခ်စ္ကိုေဖာ္ညႊန္းပါေသာ္လည္း... ေယာက်ၤားမ်ားသည္ကား ဆန္းဆန္းကေလးမ်ား၊ ခ်ြဲႏြဲ႔ႏြဲ႕ကေလးမ်ားကို ႏွစ္သက္ေလသား မေျပာတတ္ပါ။
စာလည္းဖြဲ႕တတ္ပါတယ္၊ သိပ္ကိုဖြဲ႕တတ္ပါတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားကလည္း ေျပာတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ႔္ မေျပာတာေလ။ က်န္သူေတြေတာ႔ မသိဘူး၊ ကိုယ္ေတာ႔ မေျပာဘူး။ ပ်င္းလို႔ရယ္၊ စိတ္မရွည္လို႔ရယ္၊ ေလအကုန္မခံခ်င္လို႔ရယ္၊ ရွက္လို႔ရယ္၊ ေမာလို႔ရယ္။ အလုပ္ေတြမ်ားရတဲ႔အထဲ၊ ပိုစ္ေတြေရးရတဲ႔အထဲ.. ဒါေတြမေျပာႏိုင္ပါဘူးေတာ္.. တကထဲ။ ေလကုန္ခံမယ္႔ အစား စာရြက္ေပၚကစာလုံးကေလးေတြနဲ႔ပဲ ေျပာခ်င္တာ.. အဲသလို။


ရံဖန္ရံခါတြင္ ခ်စ္သူဘက္မွ ေသြးသားေဆြမ်ိဳးမ်ားက မိမိအေပၚ ႏွိမ့္ခ်ျခင္း စကားတင္းေၿပာခံရျခင္းမ်ာၾကံဳမည္။ သို႔ရာတြင္ အံဩေလာက္ေအာင္ မိမိ၏ သေဘာထားကို ျပသႏို္င္မည္။

ဒါႀကီးက စိတ္ပ်က္စရာႀကီးပါလား................


ဤရာသီဖြား အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ဆန္းသစ္သည့္ အေတြ႕အၾကံဳကို လိုလားေသာ ႏွလံုးသားကို ပိုင္ဆုိင္သည္။ သို႔ေသာ္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ႏွလံုးသားၾကား အၿမဲဒြဟျဖစ္တတ္၊ ေတြေဝတတ္သည္။ ေမတၱာတရားႏွင့္ ပတ္သက္၍ စိတ္ဓာတ္ တက္လြယ္ က်လြယ္သည္။ မိမိႏွလံုးသားသည္ သူတစ္ပါးအေပၚ အဆင္ေၿပခ်မ္းေၿမ့ ေအးခ်မ္းျခင္းကို ေပးလိုသည္။ ဤရာသီဖြားမ်ား၏ ေမတၱာအေပၚ ထားရွိေသာ ဒႆနသည္ အလြန္တရာ တန္ဖိုးၾကီးေသာ ေပးဆပ္ျခင္းႏွင့္ လိုက္ေလ်ာျခင္း၊ တစ္ပါးသူအေပၚ ေလးနက္စြာ ဆက္ဆံျခင္း သစၥာ တည္ၿမဲျခင္းတို႔ ေပါင္းစည္းေသာအရာ တစ္ခုျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။


အြမ္... ဒါပဲ၊ ဒါပဲတဲ႔... တန္းလန္းႀကီးပါလားေနာ္..
အိပ္တာပဲ ေကာင္းတယ္။
 း)
ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစ အေနနဲ႔ပါရွင္..
အားလုံးပဲ.. မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည္႔စုံေသာ ညခ်မ္းေလးျဖစ္ပါေစရွင္။

Wednesday, January 05, 2011

ပန္းဘ၀

ဆရာစိန္၀င္း ပုတီးကုန္းက..
ပန္းနဲ႔လိပ္ျပာ..ဆိုတ႔ဲ
သိပ္လွတဲ႔ အခ်စ္ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ကို..
စပ္ဆိုဖူးပါတယ္ရွင္။


ပန္းရိပ္မွာ
လြမ္းလိပ္ျပာ၀ဲ...

အနုသယလမ္းမွာ
သမုဒယပန္း မေခၽြသာေတာ႔
ေ၀ဒနာ၀တ္ရည္ျဖစ္ပါလို႔

သံေယာဇဥ္အမွ်င္တန္းေတြနဲ႔
ယစ္မူးတြယ္တာ နမ္းရိႈက္ေနဆဲမွာပဲ..
အခ်စ္ရယ္........
ရင္ထဲမွာေတာ႔
ကၽြမ္းျမိဳက္ေၾကကြဲ...
တဲ႔..

အဲ႔ဒီကဗ်ာေလးဟာ အျခားေသာ ဆရာစိန္၀င္းရဲ႕ ေျမာက္ျမားလွစြာေသာ ကဗ်ာေတြလိုပဲ
က်မရဲ႕ ရင္ကို ခုရြယ္ထိ လႈပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္..

သူ႕ကဗ်ာေလးကိုဖတ္ၿပီး
က်မရင္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ႔..
"ပန္းဘ၀" ဆိုတဲ႔
ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို
ခံစားၾကည္႔ၾကပါရွင္...



{{ လိပ္ျပာေတာမွာ..
ပန္းရယ္ကစိတ္ေစာ...

သမုဒယလမ္းမွာ
အႏုအရြ မလွမ္းႏိုင္ေတာ႔
တိတ္တခိုးေၾကြကာ ႏြမ္းပါလို႔

သံေယာဇဥ္ အမွ်င္သစ္ေတြနဲ႔
ယစ္မူးတြယ္တာ နမ္းရိႈက္ပါမလားရယ္လို႔..

အခ်စ္ရယ္...
ရင္ထဲမွာေတာ႔..
လြမ္းလိႈက္ေၾကကြဲ...}}}}

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...