မဂၤလာပါရွင္.. ဒီဘေလာဂ္ေလးကို ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေရးခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာ စာေတြ ဆက္ေရးေနေၾကာင္းပါ...။
လာလည္ေသာ လူနည္းစု ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Friday, November 19, 2010

♫♥●••·˙ထိုအရာ˙·••●♥♫



ေနေရာင္ျခည္ေတြ ထိုးက် မေနပါပဲ...
ပါးျပင္ေတြက ေနရင္းထိုင္ရင္းနဲ႔
တရွိန္းရွိန္းေပါ့ ေႏြးေႏြးကေလးျဖစ္လာေနတတ္တယ္။

သစ္ရြက္ေတြေပၚတင္ေနတဲ႔
ေအးခဲစိုစြတ္ မုန္းစရာေကာင္းလြန္းတဲ႔ ေရခဲမိုးေတြဟာလည္း..
စိန္ပြင့္ေလးအျဖစ္ ပုံေျပာင္းသြားတတ္တယ္။

တင္းတင္းေစ႔လို႔ ၿပဳံးဖို႔ ေမ႔ေနတတ္တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာဟာ..
လူမသိ သူမသိ တိုးတိုးကေလးေပါ့ ခုိးခုိးၿပဳံးေနတတ္တယ္...

ေလတိုက္လို႔ သစ္ရြက္ေတြ ေၾကြေနတာဟာလည္း
ညင္သာလြန္႔လူးတဲ႔ ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္လို ျဖစ္ေနတတ္တယ္..

ငုတ္တုပ္ထိုင္လို႔ ေငးငိုင္ေနတာေတာင္မွ
အေ၀းႀကီးက မာရသြန္ေျပးလာရသလို
အသက္ရႈက မ၀၊ ပန္းလွ်လို႔ ျဖစ္ေနတတ္တယ္...။

အေရာင္မဲ႔ နံရံႀကီးကို ေငးၾကည္႔ေနတာေတာင္မွ
အလွပဆုံး ပန္းခ်ီကို ၾကည္႔ရသလို
ရင္ေတြဟာ ေျဗာင္းဆန္လို႔
မ်က္၀န္းေတြဟာလည္း ေတာက္လဲ႔ ေနတတ္တယ္။

တိတ္ဆိတ္တဲ႔ ညေတြမွာ
ေခါင္းဦးကေလးကို ေပြ႕ဖက္လို႔
မေတာ္တဆ လြတ္က်လာတဲ႔ တိတ္တခိုးရယ္သံဟာ
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ပဲ.. ျပန္ေျခာက္လွန္႔ေနတတ္တယ္။

တန္ခိုးႀကီးလွတဲ႔ အဲ႔ဒီအရာဟာ..
ကိုယ္ေငးေနတာကို မသိ..
ၾကြားၾကြား၀င့္၀င့္နဲ႔ တင့္တယ္ေနလိုက္တာကြယ္..

ဒီလိုနဲ႔..
မထိရက္ မကိုင္ရက္
ေပ်ာက္ပ်က္မွာ စိုးလြန္းလို႔
အခ်စ္ဆိုေသာ.."ထိုအရာ"..ကိုေလ...

ကိုယ္... ဒီအတိုင္းေလး ထားလိုက္ပါေတာ႔မယ္ကြယ္။

Tuesday, November 16, 2010

♫♥●••·˙အခ်ိန္မတန္ေသးလို႔လား ˙·••●♥♫

ကေလးေရ...
ျဖစ္ဖူးတယ္.. ဒီလိုအျဖစ္မိ်ဴး..
ဒီေန႔မွ ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူးကြယ္...
ဒါေပမယ္႔... ဒီေန႔ကေတာ႔..... 


ဒီကေန႔.. မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေနတဲ႔ေန႔..
ထမင္းစားခ်ိန္ေပမယ္႔ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထဲမွာ ခပ္လွမ္းလွမ္းစားပြဲက ေကာ္ျပန္႔လိပ္ေၾကာ္ကို စိမ္ေျပနေျပစားေနတဲ႔ အျဖဴမ တစ္ေယာက္ရယ္.. မွန္ျပင္ကို အရွိန္ျပင္းျပင္း ထိခတ္ေနတဲ႔ မိုးစက္ေတြကို ေငးေနတဲ႔ ကိုယ္ရယ္.. ႏွစ္ေယာက္တည္း။

လာေနက်မို႔ ဘာစားမလည္းသိေနတဲ႔ ေဟာင္ေကာင္စားပြဲထိုး မေလးက စားပြဲေပၚကို.. ခ်ိဳေပါ့က်ေဟာင္ေကာင္လက္ဘက္ရည္တစ္ခြက္၊ ေပါက္ဆီတစ္လုံး၊ ေရေႏြးၾကမ္းဖန္ခြက္တစ္ခြက္၊ ငရုတ္ဆီတစ္ပုလင္း နဲ႔ လက္သုတ္ပု၀ါေလးေတြ လာခ်ေပးၿပီး ထြက္သြားတယ္။

ေပါက္ဆီတစ္လုံးကိုေတာင္ မနည္းႏိုင္ေအာင္ စားေသာက္အၿပီး နာရီကိုၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ေန႔လည္ ၂နာရီမွာလာမယ္ေျပာထားတဲ႔အတြက္.. ရုံးခ်ိန္က ကပ္ေနၿပီ။ ဒါနဲ႔ စားပြဲေပၚမွာ ပိုက္ဆံကိုထားၿပီး ထြက္လာခဲ႔တယ္။ ခုံက အထမွာ ေကာ္ျပန္႔လိပ္ကို တလႊာခ်င္းခြာလို႔ ဇိမ္ယူစားေနတဲ႔ အျဖဴမက လွမ္းျပဳံးျပေတာ႔ ကုိယ္လည္း ျပန္ၿပဳံးျပလိုက္တယ္။

"အျပင္မွာ ရာသီဥတုက သိပ္ကိုအရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္တာပဲေနာ္"
သူမက ေကာ္ျပန္႔လိပ္ကို ခြာေနရင္း ေျပာလိုက္တယ္...

"ဟုတ္ပါရဲ႕.. ဒါေပမယ္႔ ဘဲကေလးေတြအတြက္ကေတာ႔ အလြန္လွတဲ႔ ရာသီျဖစ္ေနမွာ"
ကိုယ္ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ႔ သူမ အသံထြက္ေအာင္ ရယ္လိုက္တယ္။

Friday, November 12, 2010

♫♥●••·˙ရွိပါေစေတာ႔ကြယ္ ˙·••●♥♫

မင္းကို ရွာေဖြေတြ႔လိုက္ရတဲ႔ ေန႔ကို ဘုရားသခင္က ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ...

အဲ႔ဒီေန႔က စၿပီးေတာ႔ မင္းအနားေလးမွာပဲ တရစ္၀ဲ၀ဲနဲ႔ ေနခ်င္ေနတဲ႔ငါ့ကို..
ဒီအတိုင္းေလးပဲ ထားလိုက္ပါေတာ႔လို႔..
ငါ... မင္းကို ေတာင္းပန္ပါရေစကြယ္...။

နတ္ဘုံနန္းကို ေရာက္ေနသလို ခံစားေနရတဲ႔ အျဖစ္ကေလးကို..
ငါ့ဆီက ေန ယူေဆာင္မသြားပါနဲ႔...
တစ္ကယ္လို႔.. တစ္စုံတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္ကုိေလ..
အခုခ်ိန္ကစၿပီး တစ္သက္လုံး...
တြယ္ကပ္ေနေနမိတယ္ ဆိုရင္လည္း...
ငါ့ကို ဒီတိုင္းေလးပဲ ထားလိုက္ပါေနာ္...

အခ်စ္ဆိုတဲ႔ အရာနဲ႔ ဆုံေတြ႕လိုက္ရတဲ႔ ငါဟာ...
အလုံးစုံ ျပည္႔စုံတဲ႔ အခ်စ္တစ္ခုလားလို႔.. ေတြးေနမိပါတယ္။
မင္းရဲ႕ ခ်ိဳျမိန္တဲ႔ အခ်စ္တစ္ခု မရွိတဲ႔ ငါ့ဘ၀ကို..
ငါ... မေတြးရဲေတာ႔ဘူး ကြယ္...

ငါ့ကို ျပစ္မသြားပါနဲ႔ေနာ္..
ငါ့တစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ တစ္သက္လုံး ခ်စ္မွာပါလို႔.. (လိမ္)ေျပာၿပီး..
ငါ့ကို ဒီတိုင္းေလးပဲ ထားလိုက္ပါေနာ္...

(အသက္ကေတာ႔ လုံး၀ စကားေျပာေနဘီထင္ပါတယ္..
ဒီသီခ်င္းကို ႀကိဳက္တတ္ေနေတာ႔ေလ.. အဟြန္း)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...