မဂၤလာပါရွင္.. ဒီဘေလာဂ္ေလးကို ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေရးခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာ စာေတြ ဆက္ေရးေနေၾကာင္းပါ...။
လာလည္ေသာ လူနည္းစု ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Wednesday, October 27, 2010

မခ်စ္ဘဲ မေနႏိုင္လို႔ပါ

သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ပါ..
စိတ္ေတြမႊန္းၾကပ္လို႔ နားေထာင္ေနမိတာေလးေတြပါ..
ေဘးက သီခ်င္းက ေအာ္တိုပေလး မလုပ္တတ္လို႔ နားၿငီးခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ပိတ္လိုက္ၾကပါလို႔...





ဒီဗီဒီယိုထဲက အဆိုရွင္ဟာ ရုပ္ဆိုးတဲ႔အထဲမွာ ပါပါတယ္။ အက်ီၤကလည္းျဖစ္သလို၊ ဆံပင္ကလည္း ကတုံးဆံပင္ေပါက္၊ ပါးစပ္ကၿပဲ၊ အသက္ကႀကီးဘိုးႀကီး၊ လႈပ္ေနတဲ႔ ပုံကလည္း ၾကည္႔ဦး၊ သူငယ္တန္းတုန္းက အတန္းထဲက ေကာင္ေလးေတြကို ဆရာမက စာရြတ္ခုိင္းရင္ လႈပ္တတ္ၾကတဲ႔ ပုံအတိုင္း။ ဘယ္လိုမွန္းမသိ။ ဒါေပမယ္႔ၾကည္႔ရင္းၾကည္႔ရင္း အရမ္းေဟာ႔ လာေနတယ္။ သူ႔ၾကည္႔ရတာ အရမ္းေပ့ါပါးလြတ္လပ္ၿပီး ေပ်ာ္ေနလိုက္တာ.....

Thursday, October 21, 2010

ႏိုင္ငံေတာ္အလံသစ္

ဒါက၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၁ ရက္ မြန္းလြဲ ၃ နာရီ အခ်ိန္မွ စတင္ေျပာင္းလည္း လိုက္တဲ႔ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအလံပါ...

Friday, October 15, 2010

"ကို"

ညေလက ကန္႔လန္႔ကာျဖဴျဖဴကို တြန္းတိုက္လို႔ အခန္းထဲကို သုန္သုန္ကေလး ၀င္ေရာက္လာသည္။ စာၾကည္႔မီးနားမွာ ၀ဲေနတဲ႔ ညပိုးေကာင္းကေလးကို ေငးရင္း ညေလေျပကို ရႈရႈိက္ေနရင္း ရင္တုန္းက အျဖဴထည္ ဘ၀တစ္ခုကို သူမ ျပန္လိုခ်င္ေနမိတယ္။

အရာရာကို သိပ္မသိခင္တုန္းက ဘ၀ တစ္ခုဟာ ပိုမိုၿပီး အခ်ိဳးညီတတ္သလား...
အရာရာကို တျဖည္းျဖည္းသိလာေနတဲ႔အခါမွာေတာ႔.. ဘ၀ တစ္ခုဟာ အခ်ိဳးမဲ႔ ကစင့္ကလ်ားနဲ႔ စတင္လြင့္ပါးလို႔.....။
စားပြဲေပၚက အျဖဴေရာင္စာရြက္ေပၚမွာ အဓိပၸာယ္မဲ႔စြာ ေရးျခစ္ထားတာေတြကို သူမ ေငးၾကည္႔ေနခဲ႔သည္။ စိတ္ေတြက ပိုမိုၿပီး မြန္းက်ပ္လို႔ လာေနသည္။

စားပြဲေပၚက အနက္ေရာင္လက္ကိုင္ဖုန္းေလးကို ယူလိုက္ၿပီး နံပါတ္တစ္ခုကို ႏွိပ္ခ်လိုက္သည္။

"ဟလို"

တစ္ဖက္က ထူးသံကို ၾကားလိုက္ရသည္။

"ကို"

ထုံးစံအတိုင္း သူမ သူ႔ကို သံျပတ္ႏွင့္ ေခၚလိုက္သည္။

"ဗ်ာ"

က်မ အခု လာခဲ႔မလို႔၊ ေျပာစရာေတြရွိေနတယ္

"လာေလ၊ ကို ေစာင့္ေနမယ္"


ဆိုင္အျပင္က အမိုးဖ်င္ေအာက္မွာ ငုတ္တုပ္ထိုင္ရင္း သူမ မ်က္ႏွာကို ကို ၾကည္႔ေနသည္။ စားပြဲေပၚမွာ မီးေရာင္နီနီကေလးေတြက အုပ္ေဆာင္းေအာက္မွာ ဟိုယိမ္းသည္ႏြဲ႔။ လမ္းမေပၚမွာ ကားသံေတြကို ၾကားေနရသည္။ ဆိုင္ျပင္ အမိုးဖ်င္ေအာက္က အျခားစားပြဲေတြမွာလည္း လူေတြ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္။

"ေျပာ.. ဘာျဖစ္ေနတာလည္း.. ကို ဘာလုပ္ေပးရမလည္း၊ ဟိုလူ႔ဆီ ဖုန္းဆက္ေပးရမွာလား
မင္း သူ႔ကို ေခါင္းထဲက ထုတ္လိုက္လို႔ မရဘူးလား၊ မင္း ခံစားေနရတာ ကို မၾကည္႔ရက္ေတာ႔ဘူး၊ ဒါေပမယ္႔ သူ႔ဆီဖုန္းဆက္ေပးဆို အခု ကို ဆက္ေပးမယ္၊ ေျပာေစခ်င္တာေတြလည္း အကုန္ေျပာေပးမယ္"

Wednesday, October 06, 2010

ဖ်ားေနလို႔ပါ..

ေခါင္းေတြမူးတယ္...
ပရုတ္ဆီဗူးေလးေတာင္ ဘယ္ေပ်ာက္ေနသလည္းကြယ္..
စားပြဲေပၚမွာလည္း မရွိ၊ ကုတင္ေအာက္မွာလည္း မရွိ။

ႏွာေခါင္းေတြပိတ္တယ္..
ရႈေဆးဗူးေလး.. ဘယ္ေခ်ာင္ေရာက္သြားလည္းကြယ္..
မွန္တင္ခုံေပၚမွာလည္း မရွိ၊ ေခါင္းဦးေအာက္မွာလည္း မရွိ..။

စိမ့္စိမ့္ၿပီး ခ်မ္းတက္လာေနတယ္..
ေရေႏြးခြက္ေလး.. ဘယ္ထားမိသလည္းကြယ္..
ကြန္ျပဴတာခုံေပၚမွာလည္း မရွိ၊ ေခါင္းရင္းစားပြဲ မွာလည္း မရွိ။

တစ္ကိုယ္လုံး ကိုက္ခဲေနတယ္...
အကိုက္ခဲေပ်ာက္ေဆး ဘယ္နားရွာရမလည္းကြယ္..
ပုလင္းထဲမွာလည္း မရွိ၊ ေဆးဗူးျပာထဲလည္း မရွိ။

ေမာင္ေရ...
က်မ ဖ်ားေနတယ္ေလ...

"ကေလးလို လုပ္ မေနနဲ႔ေလ..." တဲ႔...
ဟုတ္သလား..ေမာင္..
ဖ်ားနာမႈေတြထဲက တမ္းတစြာနဲ႔ ေမာင့္အနားမွာေနခ်င္လို႔ပါ...
ေမာင့္ အနားေလးမွာ ေနခ်င္ရုံ သက္သက္ပါကြယ္..


ေမာင္ ..... က်င္လည္ေနတဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ..
ေမာင္ ....... ေတြးေတာေနတဲ႔ စိတ္ကူးေတြထဲမွာ..
ေမာင့္ရဲ႕...... စိတ္၀င္စားမႈေတြထဲမွာ..
ေမာင့္ရဲ႕ .... တည္ေဆာက္ေနတဲ႔ အရာေတြထဲမွာ..
ေမာင့္ရဲ႕.........  ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြထဲမွာ...
ေမာင့္ရဲ႕ ..... ရပ္တည္မႈေတြထဲမွာ..
ေမာင့္ရဲ႕.... ေျဖာင့္မတ္ျခင္းေတြထဲမွာ..
ေမာင့္ရဲ႕ ..... အီးဂိုး ေတြ အထဲမွာ.... 


က်မလည္း မရွိ....
အိမ့္ခ်မ္းေျမ့လည္း မရွိ။

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...