မဂၤလာပါရွင္.. ဒီဘေလာဂ္ေလးကို ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေရးခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာ စာေတြ ဆက္ေရးေနေၾကာင္းပါ...။
လာလည္ေသာ လူနည္းစု ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Saturday, October 03, 2009

ခရီး

ဒီလမ္းေပၚမွာ
ေဖ်ာ႔ေတာ႔လြန္းတဲ့ ေနေရာင္ျခည္က
ခြန္အားမဲ႔စြာ တြားသြားေနတယ္။
ေဆာင္းဦးေပါက္ၿပီမို႔
ေမပယ္ရြက္ေၾကြေလးက
ကသုတ္ကယက္ ခုန္ဆင္းလာတယ္။
…….ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။


ရွဥ္႔ကေလးတစ္ေကာင္က
ေဆာင္းရာသီမွာ စားေသာက္ဖို႔
သစ္ဥေလးတစ္ခုကို
မနိုင္မနင္းသယ္ပိုးလာတယ္။
ၾကမ္းတမ္းစြာ အက္ရွတဲ႔ ေလျပင္းေတြၾကားမွာ
ျမက္ပန္းျဖဴေလးေတြ၊ dandelion နဲ႔ clover စိမ္းစိမ္းေတြ
လမ္းေပၚက သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြကို ရက္စက္စြာနင္းျဖတ္ရင္း ….
ပုပ္ပ်က္သြားမယ့္ ေျခတစ္စုံကို ငုံ႔ၾကည္႔ရင္း...
…….ဆက္နင္းတယ္။


shoes.jpg


အခ်ိန္က ေျပာသြားပါလိမ္႔မယ္

ဒီလမ္းက ဘယ္မွာဆုံးမလဲ
ေလေတြ ပိုျပင္းထန္လာတယ္
ပုစဥ္းေလးေတြ သစ္ေခါင္းေပါက္ထဲ ၀င္ေျပးသြားတယ္
ငွက္ကေလးေတြ အေႏြးဓာတ္ကို ရွာတယ္။
ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕အားျပတ္မႈအဆုံးမွာ
အေမွာင္ထုက အလုံးအရင္း တိုး၀င္လာမလို႔…
ေကာင္းကင္မွာ ထိန္လင္းေတာက္ပေနတဲ႔ လမင္းႀကီးက
ညိဳ႕ခ်က္ျပင္းစြာ ငုံ႔ၾကည္႔ေနတယ္။
…….ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။


ေအာင္ျမင္ျခင္းေတြကို ေသာက္စားရင္း
ရႈံးနိမ္႔မႈေတြကို ၀ါးျမိဳရင္း
နာက်ည္းမႈေတြကို အရည္ေဖ်ာ္ရင္း
ခ်စ္ျခင္းတရားေတြကို ေပြ႕ဖက္ရင္း
အမုန္းတရားေတြကို ႀကိဳးစားမ်က္ကြယ္ျပဳရင္း….
လမ္းအဆုံးကို ေမွ်ာ္ေငးၾကည္႔ရင္း….
…………ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။


shoes2.jpg

ေတြ႕ၿပီ။
ဟုိးအေရွ႕မွာ… လမ္းအဆုံး
စိတ္ၿငိမ္သက္မႈတစ္ခုကို ရလိုက္တယ္
ၿပီးဆုံးၿပီ…
ဒီလမ္းေလးအဆုံးမွာ
အေမာေတြလည္း ေျဖနိုင္လိမ္႔မယ္ဆိုတဲ့ ႏွလုံးသြင္းမႈတစ္ခုနဲ႔
……….. ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။


garden2.jpg

အို…….
မဟုတ္ေသးဘူး
မဆုံးေသးဘူး……..
ဒါဟာ…
ဒါဟာ….
တံခါးေပါက္တစ္ခု
မၿပီးဆုံးနိုင္ေသးဘူးလား
ဆက္ေလွ်ာက္ရဦးမွာလား…
သက္ျပင္းခ်မိတယ္။
………… ဆက္ေလွ်ာက္တယ္
………… ဆက္ေလွ်ာက္တယ္
………… ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။



garden1.jpg


တံခါးတစ္ဘက္မွာ……..ဆုံပါရေစ......။

1.

မဂၤလာပါ မၾကီး ။ သီတင္းကၽြတ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ပါေစ…
ဖတ္သြားျပီေနာ္။

Comment by စာခ်စ္သူ — October 4, 2009 @ 12:22 am |Edit This
2.

မနင္းနဲ ့ေလေရွာင္သြားမွေပါ့

Comment by minthant2009 — October 4, 2009 @ 2:01 am |Edit This
3.

ဟီးးပထမအပိုဒ္ဘဲဖတ္ၿပီး.မန္.လိုက္တာၿပီးမွေအာက္ကအပိုဒ္ေတြေတြ.တယ္..
တရားသေဘာေတြပါလား.ဖတ္ၿပီးေတာ့အေတြးေတြအမ်ားၾကီးက်န္ခဲ့တယ္ခင္ဗ်..

Comment by minthant2009 — October 4, 2009 @ 2:08 am |Edit This
4.

ပထမဆံုး ေျခေထာက္ေလးက ခ်စ္စရာလို႔ ေတြးမိတယ္။ ေနာက္ “ပုတ္ပ်က္သြားမယ့္”ဆိုတဲ့ စာေၾကာင္းနဲ႔အတူ တစ္ပုဒ္လံုး ဆက္ဖတ္မိတယ္… အေတြးေတြေရာ တရားအသိေတြပါ ေခါင္းထဲကို ဆက္တိုက္ေရာက္လာတယ္ မမအိမ့္ရယ္..

Comment by ေရႊျပည္သူ — October 4, 2009 @ 2:35 am |Edit This
5.

ကဗ်ာကလြမ္းစရာေလး အစ္မ..။ ေၿခေထာက္ကိုအၾကီးခ်ဲ႔ၿပီး ၾကည့္သြားတယ္.. အစ္မအဲလိုဖိနပ္ေတြစီးမယ္လို႔မထင္မိဘူး…။ Enya ရဲ႔သီခ်င္းေလးနားေထာင္ၿပီး ဖတ္ရတာ..စိတ္ထဲမွာတစ္မ်ိဳးေလးဘဲ..။

Comment by Evergreen Phyo — October 4, 2009 @ 4:30 am |Edit This
6.

မေလးေရ…
ေကာင္းတယ္ခင္ဗ်ာ…။
သီခ်င္းေလးကိုေတာ့ ခိုးထားလိုက္တယ္…။ အဟဲ…။
ႀကိဳက္လို႔…။

Comment by ဏီလင္းညိဳ — October 4, 2009 @ 5:15 am |Edit This
7.

ပံုထဲက ေျခေထာက္က ေလွ်ာက္ဖို႕ ေၾကာက္ေနပံုပဲ ။
လိုအင္ ျပည့္ေစဗ်ား ၊၊ ဆုေတာင္း ေပးသြားပီ။

Comment by Republic — October 4, 2009 @ 6:07 am |Edit This
8.

ပံုထဲက ေျခေထာက္က ေလွ်ာက္ဖို႕ ေၾကာက္ေနပံုပဲ ။
လိုအင္ ျပည့္ေစဗ်ား ၊၊ ဆုေတာင္း ေပးသြားပီ။

Comment by Republic — October 4, 2009 @ 6:07 am |Edit This
9.

မမအိမ္ခ်မ္းေျမ့.. အဲဒီပန္းေလးေတြ dandelion လို႔ေခၚမွန္းမသိဘူး.. လွလို႔.. ေတြ႔တိုင္း ထိုင္ပီးပံုေလးေတြရိုက္ရိုက္ထားတယ္.. း)
ကဗ်ာေလးကိုေသခ်ာဖတ္ပီးခံစားသြားပါတယ္..
ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ဘဲ ခံစားေတာ့မယ္ေနာ္..

Comment by စႏၵကူး — October 4, 2009 @ 7:45 am |Edit This
10.

အစ္မေပ်ာ္ရြင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစလို႕၀ါကြ်တ္မွာဆုေတာင္းေပးခဲ႕ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္လာလည္သြားပါတယ္အစ္မ။

Comment by ေတာသားေလး — October 4, 2009 @ 2:28 pm |Edit This
11.

မမအိမ္႔ေရ….
မဂၤလာပါ …. ေပ်ာ္ရႊင္စရာ သီတင္းကြ်တ္အခ်ိန္အခါေလးျဖစ္ပါေစ…..
မမအိမ္႔ ရဲ႕ ကဗ်ာေလးဖတ္ျပီး ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ရွဥ္႕ေလးတစ္ေကာင္အျဖစ္ ျမင္လိုက္မိတယ္ း)
ညီမေလးဆီကို လမုန္႔ လာစားဦးေနာ္ … မမအိမ္႔ အတြက္ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ဖယ္ထားေပးတယ္ းp
ခ်စ္ခင္စြာျဖင္႔
ညီမေလး ႏွင္း

Comment by ႏွင္းေဟမာ — October 5, 2009 @ 2:34 am |Edit This
12.

Ma Lay,

What a coincident! I said to my husband that ” I see you at the gate” when I was really sick last week. I am getting better again by the grace of God.

Whom have I in heaven but You?
PS 73 (25)

Lin

Comment by Lynda — October 5, 2009 @ 9:20 am |Edit This
13.

ေမ့လို႔ ဘန္နာေလးလွတယ္.. ဒါေပမယ့္ Fall နဲ႔မလိုက္ဘဲ အေရာင္စိုလြန္းေနတယ္.. :D :D

Comment by Evergreen Phyo — October 5, 2009 @ 9:50 am |Edit This
14.

ေၿခေထာက္ေလးကလွတယ္… ဒါေပမဲ႔ ပုတ္ပ်က္သြားမဲ႔ ေၿခေထာက္ လို႔ေၿပာထားေတာ႔ တရားသေဘာနဲ႔ ဆင္ၿခင္မိတယ္…. အရာရာဟာ ဘုရားလက္ထဲမွာ…. တခါတခါ ဒီလိုဘဲ ဘယ္ေတာ႔ဆံုးမွန္း မသိႏိုင္တဲ႔ လမ္းေပၚမွာ ေမာပန္းႏြမ္းနယ္လွတယ္….

Comment by rose of sharon — October 5, 2009 @ 10:50 pm |Edit This
15.

မမေရ မဆံုးတဲ့ခရီးကို ေလွ်ာက္ေနၾကတဲ့ေမေလးတို႔ေတြ ဘယ္ထိေရာက္မွ ဆံုမွာလဲ ဆံုးမွာလဲ မသိ ။ မမကဗ်ာေလးဖတ္ျပီး ေတြးသြားတယ္ မမ ။ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ

Comment by maylay — October 7, 2009 @ 1:14 am |Edit This
16.

kha yee myar a sone a hti shauk :P

Comment by dewaing — October 8, 2009 @ 12:38 pm |Edit This
17.

ဒီလမ္းေလးအဆုံးမွာ
အေမာေတြလည္း ေျဖနိုင္လိမ္႔မယ္ဆိုတဲ့ ႏွလုံးသြင္းမႈတစ္ခုနဲ႔
……….. ဆက္ေလွ်ာက္တယ္။
×××××××××××××××××××××××××××××××
ကၽြန္ေတာ္လည္း လမ္းတစ္ခုေပၚမွာ အဲဒီလို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္နဲ႕ ေလွ်ာက္ေနမိတယ္၊
လမ္းတူညီခ်င္မွ တူညီမွာျဖစ္ေပမဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တူညီေနတယ္၊
ကၽြန္ေတာ္တို႕တင္ပဲလား …. လူသားအားလံုးေရာ ဒီလိုပဲ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကမွာပါ၊
ကဗ်ာလို႕ေခါင္းစဥ္တပ္ထားေပမဲ့ ကဗ်ာလို မခံစားတတ္ဘူးဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္ ထူ ျပန္ၿပီ၊ နားလည္ေအာင္ေရးေပးေစခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ၊

Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာ ေပ်ာ္သည့္ က်ား — October 8, 2009 @ 6:31 pm |Edit This

No comments:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...