မဂၤလာပါရွင္.. ဒီဘေလာဂ္ေလးကို ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေရးခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာ စာေတြ ဆက္ေရးေနေၾကာင္းပါ...။
လာလည္ေသာ လူနည္းစု ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Tuesday, June 02, 2009

မိႈင္းကုန္ေနတဲ႔ မီးပုံးပ်ံ

မ်က္မွန္ေနာက္က စူးရွရွ မ်က္၀န္းေတြ၊ မရယ္မျပဳံး နႈတ္ခမ္းေတြနဲ႔ လက္ပိုက္လို႔မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ႔ ရွဥ္႔တစ္ေကာင္ကို ပန္းတစ္ပြင္႔က သူ႔လက္ဖမိုးေပၚ ယုယုယယတင္ျပီး အၾကာၾကီး ေငးေနတယ္။ "ခ်စ္လိုက္တာ.. မထိရက္၊ မတို႔ရက္၊ ခ်စ္တယ္"


ေႏြရာသီအလွတရားရဲ႕ ရိုက္ခတ္မႈက ဖန္သားျပင္နဲ႕ အေ၀းၾကီးကို တြန္းပို႔ေနတယ္။ ဗလာနတၳိဦးေနွာက္က ခံစားခ်က္ေတြျပည္႔ေနတဲ႔ရင္ကို ေလွာင္ျပဳံးျပဳံးျပတယ္။


"စာေပေရးသူေတြ ေရးစရာမရွိတဲ႔ တစ္ေန႔မွာ မိႈင္းကုန္သြားတဲ႔ မီးပုံးပ်ံလို ထိုးဆင္းသြားမွာ ေသခ်ာတယ္…"
ဆရာမၾကီး ေစာမုံညင္းက အနားမွာ ခပ္တိုးတိုးလာေျပာတယ္။

"ေရးစရာမရွိတာထက္ ေရးခ်င္စိတ္မရွိတာပါ ဆရာမၾကီး"

ေနာက္ဘက္ျခံထဲက ပန္းသီးပင္ေအာက္မွာ အျဖဴေရာင္စာရြက္တစ္ရြက္ တိတ္တဆိတ္ထိုင္ေနတယ္။ အဲဒီခ်ိန္မွာ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြက စာရြက္ေပၚကို ခုန္ဆင္းသြားတယ္။ ငွက္ကေလးက ေလေျပကိုခ်စ္တယ္၊ ေလေျပက နွင္းဆီကို နမ္းတယ္၊ နွင္းဆီက ပိတုန္းေလးကို ေမွ်ာ္တယ္။ ပိတုန္းေလးက ခ်ယ္ရီပြင္႔ကို က်ီစယ္ေနတယ္။ ခ်ယ္ရီပြင္႔ေပၚမွာ နားရင္း နွင္းဆီဘက္ကို မ်က္ေစာင္းထိုးေနတဲ႔ ပိတုန္းတစ္ေကာင္ကို ဘယ္သူမ်ား နားလည္ေပးမလဲ၊ ကဲ႔ရဲ႕ရႈံခ်ၾကမွာ။ စာရြက္ျဖဴက တစ္ေယာက္ထဲ ဖုန္းၾကီးစာရြတ္္သလို ေလေျပ၊ နွင္းဆီ၊ ပိတုန္းနဲ႔ ခ်ယ္ရီေတြအေၾကာင္း တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနတယ္။


"ကိုယ္႔ကို နားလည္ေပးပါကေလးရယ္…. "
ငိုက္ျမည္းေနတဲ႔ ဖန္သားျပင္ထဲက ေဟာင္းႏြမ္းေဆြးေျမ႕ေနတဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္က တေရးနိုးထဆိုတယ္။

"သြားစမ္းပါ…."

သက္ျပင္းကိုတစ္ခ်က္ရိႈက္ျပီး ဖန္သားျပင္က နားပိတ္လို႔ ျပန္လည္ငိုက္ျမည္းေနလိုက္တယ္။ နားပိတ္ျပီး ငိုက္ျမည္းေနေပမယ္႔ လတ္ဆတ္ေနတဲ႔ ရင္ခုန္သံကို ဘာသာျပန္ၾကားေနရတယ္။


"I'll be your dream I'll be your wish I'll be your fantasy…."

ကႏြဲ႕ကလ်နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ႔ ဒီသီခ်င္းရဲ႕အဆိုေတာ္၊ က်ားက်ားယားယားမဟုတ္တာကို ခ်ယ္ရီရြက္ကေလးက နႈတ္ခမ္းေစ႔လို႔ၾကည္႔ေနတယ္။


မ်က္မွန္ေနာက္က စူးရွရွ မ်က္၀န္းေတြ၊ မရယ္မျပဳံး နႈတ္ခမ္းေတြနဲ႔ လက္ပိုက္လို႔မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ႔ ရွဥ္႔တစ္ေကာင္ကို ပန္းတစ္ပြင္႔က သူ႔လက္ဖမိုးေပၚ ယုယုယယတင္ျပီး အၾကာၾကီး ေငးေနတယ္။ "ခ်စ္လိုက္တာ.. မထိရက္၊ မတို႔ရက္၊ ခ်စ္တယ္" ပန္းပြင္႔ရဲ႕စကားအဆုံးမွာ မ်က္မွန္နဲ႔ ရွဥ္႔ေလးက ခြက္ထိုးခြက္လန္ ရယ္ေမာျပီး ပ်က္ရယ္ျပဳလုိက္တယ္။ "စိတ္ကူးမယဥ္စမ္းပါနဲ႔…" "မဟုတ္..မဟုတ္ဘူးေလ၊ မင္းနဲ႔ငါ.. အရင္ဘ၀က.. ၾကင္သူေတြမ်ား ျဖစ္ခဲ႔သလားလို႔ပါ" ပန္းေလးက ေခါင္းငုံ႔ျပီး မ၀ံ႕မရဲေျပာရင္း မ်က္ရည္ေတြကို သူ႔ရိုးတံနဲ႔ ခုိးသုတ္လိုက္တယ္။ "ငါ..မင္းကိုဘယ္ေတာ႔မွ စကားျပန္ေျပာလိမ္႔မယ္မထင္နဲ႔" ခပ္ဆတ္ဆတ္ေျပာရင္း ရွဥ္႕ကေလးက ေတာအုပ္ထဲ ေျပး၀င္သြားတယ္။ "ျဖစ္သင္႔တာကို လုပ္ပါအခ်စ္ရယ္…" ပန္းပြင္႔က ခပ္တိုးတိုးေျပာရင္း၊ သူ႔ပြင္႔လႊာေတြကို တစ္ခ်ပ္စီေခၽြခ်လိုက္တယ္။


ခပ္လွမ္းလွမ္းက ပန္းျခံေထာင္႔ေက်ာက္တုံးေပၚမွာ ဦးဆန္းထြန္းနဲ႔ ဒဂုန္ဦးစန္းေငြတို႔ ထိုင္ေနၾကတယ္။

"အိပ္ေတာ႔… ညနာရီျပန္ ၂ခ်က္ေလာက္ထိ စာေတြထိုင္ထိုင္ေရးေနလို႔ က်ဳပ္တို႔အေသေစာခဲ႔တာ၊ အေပ်ာ္စာေရးသူ မင္းအေနနဲ႔ဆိုရင္ ဒီထက္ေစာအိပ္သင္႔တယ္။"


"လူ႔ျပည္မွာေတာ႔ ေန႔လည္ ၂ခ်က္ပဲရွိပါေသးတယ္"
ေစာဒကတက္သံေၾကာင္႔ ဆရာမၾကီး စိတ္တိုသြားတယ္။

"ေၾကာင္အိုရင္ ၾကြက္မေလးစားတာလား၊ ေခ်ာင္ထိုးခ်င္ၾကတာမ်ားလား၊ တို႔ေတာင္ သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲေတြမွာ ေသာင္းခ်ီရေနတာကို တခ်ဳိ႕က တကယ္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ပါရဲ႕လား၊ ပူေဇာ္ခံခ်င္လို႔မ်ား လိမ္ေျပာသလားတဲ႔ ျဖစ္ရပုံေတြ"

"လူေတြက အဲသလိုပဲေျပာသလား ဆရာမၾကီးရယ္၊ သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲေတြ မေရာက္တာေတာင္ နစ္ေပါင္းၾကာလွေပါ႕။ ခုလဲ ေစာဒကတက္တာ မေလးစားတာမဟုတ္ရပါ၊ ခုဟာက ေန႔လည္ ၂ခ်က္ပဲရွိေသးတာကိုေျပာတာပါ…"

ပြင္႔ဖတ္ေတြ တစ္စစီေၾကြေနတဲ႔ ပန္းရိုးတံက ရွိသမွ်ခြန္အားနဲ႔ လူးလဲထရင္း ဆရာမၾကီး ရင္ခြင္ထဲမွာ ငိုခ်လိုက္တယ္။ ခ်ဳံပုတ္ထဲက ရွဥ္႔ေလးကေတာ႔ ခပ္ေ၀းေ၀းကိုထြက္ခြာသြားခဲ႔ျပီ။ ခ်ဳံပုတ္စပ္မွာေတာ႔ အနက္ေရာင္ မ်က္မွန္ေလးတစ္လက္ တိတ္ဆိတ္စြာ လွဲေလွ်ာင္းက်န္ရစ္ခဲ႔တယ္…။



Comments from AinChannMyay.com


မေလး ေႏြရာသီမွာ လြမ္းေမာစရာေတြရွိေနတာကို လွစ္ခနဲျမင္သြားတယ္ ပန္းပြင္႔ေလးရဲ႔ ရိုးတံေလးနဲ႔ မ်က္ရည္ခိုးသုတ္တဲ႔ေနရာမွာ ရင္ထဲနင္႔သြားတယ္
Comment by မြန္ — June 2, 2009 @ 12:49 am

ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ နာရီျပန္ ၂ခ်က္ဆိုတာ ကိုစဥ္းစားေနတာ ညဖက္ ၂နာရီကေတာ႔ သေဘာေပါက္လို႔ရတယ္။ တစ္ဖက္ကို ျပန္သြားတဲ႔ ေန႔လည္ နာရီျပန္ ၂ခ်က္ထိုးက ၂ - ၂ ခ်င္းတူခ်င္တာနဲ႔ သံုးလိုက္တာလား။ အသုဘခ်ခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ႔….လြဲေနလားလို႔ ေန႔လည္ ၁နာရီျဖစ္ႏိုင္တယ္ထင္ပါတယ္။
Comment by ေရွးစာဆို — June 2, 2009 @ 4:15 am

ဒံုးေ၀းပါသည္၊ နားမလည္ပါ
Comment by က်ား — June 2, 2009 @ 10:08 am

Ma Lay,
You are right about where I live. I live near San Diego area. Let me know if you are in the area. I am so depressed that don’t feel like doing anything. I lost my true sense of me…I lost my goal, my ambition …everything.
This is for someone who I trusted with my life…
If you only cared a little bit more than you did,
Things might have turned out differently but now.. all gone … Gone with the wind.
Sorry to bother you Ma Lay.
Ain Shin Ma
Comment by lynda — June 2, 2009 @ 11:41 am

ဘာေၿပာရမွန္းမသိဘူး..တကယ္။
Comment by Phyo Evergreen — June 3, 2009 @ 1:00 am

မြန္၊ ေရွးစာဆို၊ က်ား၊ ျဖိဳး..
ဘယ္သူမွ နားမလည္ေအာင္ေရးရတာ ဘယ္ေလာက္ခက္တယ္ထင္လဲ.. ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ေတာင္ နားမလည္ဘူး :D
Linda..
Linda you okay? မေလးကို ရင္ဖြင္႔ခ်င္လား။ မေလးကလဲ အေရးထဲအီးေမလ္ဖ်က္ထားတယ္။ အသစ္လုပ္ျပီးတင္မယ္တင္မယ္နဲ႔ မလုပ္ျဖစ္ေသးဘူး။ လင္ဒါ႔အီးေမလ္း ခ်န္ရင္ခ်န္ခဲ႔ေလေနာ္။ I lost my goal, my ambition ဆိုတာေတြ မေလးလဲ ျဖစ္ခဲ႔ဘူးတယ္။ Immigrant ေတြ ျဖစ္တဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြပါ။ ဆိုင္မဆိုင္ေတာ႔ မသိဘူး။ အဆင္ေျပပါေစလင္ဒါရယ္..
Comment by မေလး — June 4, 2009 @ 11:51 am

မေလးက ေရးအားေကာင္းသလို ေတြးအားလည္း ေကာင္းပါတယ္။
ပန္းပြင့္က သူ႔ပြင့္လႊာေလးေတြ တစ္ဖတ္ခ်င္း ေျခြရင္း စကားဆိုတာ…
တစ္စစီေၾကြေနတဲ႔ ပန္းရိုးတံက ရွိသမွ်ခြန္အားနဲ႔ လူးလဲထရင္း ဆရာမၾကီး ရင္ခြင္ထဲမွာ ငိုခ်လိုက္တယ္ဆုိတာ…
ဆရာမႀကီးက မွီခိုသမွ် ပြင့္လႊာ အႏူးအညံ့မေရြး၊ ရနံ႔ ဆိုး ေကာင္း မေရြး အားလံုးကို သူ႔မ်က္စိေအာက္မွာ ျမင္ေနရရင္ ေပ်ာ္ေနမွာပါ။
ခပ္ေ၀းေ၀းထြက္ခြာသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ရွဥ့္ကေလးကိုလည္း ျပံဳးၿပီး ၾကည့္ေနမွာပါ။
တိတ္ဆိတ္စြာ လဲေလ်ာင္းက်န္ရစ္တဲ့ အနက္ေရာင္ မ်က္မွန္ေလးတစ္လက္ကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ ပိုင္ရွင္လက္ထဲ ျပန္ေရာက္မယ္ထင္ပါတယ္… တစ္ေန႔ေန႔……
(ေရးသူရဲ႕ အေတြးနဲ႔ မအပ္စပ္ဘူးဆုိရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ေနာ္)
Comment by ေအးခ်မ္းသူ — June 6, 2009 @ 5:04 am

ေအးခ်မ္းသူ ..
သိုးေလးးးးး.. ဘယ္ေပ်ာက္ေနတာလဲ။ ဘေလာဂ္မေရးေတာ႔ဘူးလား။ ဘာေတြလုပ္ေနလဲ၊ ဘယ္ေတြေရာက္ေနလဲ သိခ်င္၏ :D
မေလးလား.. ေရးအားမေကာင္းဘူးထင္တယ္။ ေတြးအားလဲေလ်ာ႕ေနတယ္။ ခြင္႔မလႊတ္စရာဘာမွမရွိ၊ ေပ်ာက္ေနလို႔ သတိရေနတယ္
Comment by မေလး — June 7, 2009 @ 2:17 am

အပုိင္းအစေလးေတြက တစ္စုံတစ္ခုကို ေပါင္းစပ္သြားေစသလုိ ခံစားရျပီး တစ္စုံတစ္ခုကလည္း အပုိင္းအစေလးေတြအျဖစ္ ကဲြျပားလြင္႔စင္သြားသလုိ ျမင္ေယာင္လာမိတယ္.
ဘာလုိ႔မွန္းေတာ႔မသိဘူး. ဖတ္ျပီး ၀မ္းနည္းသြားသလုိပဲ.
ကၽြန္ေတာ္ကိုကပဲ အခုတေလာ အလြမ္းဓာတ္ေတြကဲေနလုိ႔လားမသိပါဘူး မေလးရာ… း)
ေရးထားတာေလးက သိမ္ေမြ႔ပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲလုိ သိမ္ေမြ႔ခ်င္တယ္. ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔စာေတြက ရြဲ႔တာေတြ၊ သေရာ္တာေတြ၊ ဟာသလုပ္တာေတြ မ်ားေနတယ္ မေလးေရ…
Have a nice evening ပါ မေလး..
ခင္တဲ႔.
Y.
Comment by Yan — June 8, 2009 @ 5:56 pm

No comments:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...