မဂၤလာပါရွင္.. ဒီဘေလာဂ္ေလးကို ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေရးခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာ စာေတြ ဆက္ေရးေနေၾကာင္းပါ...။
လာလည္ေသာ လူနည္းစု ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Monday, January 12, 2009

လူၾကဳံ

“တီတီ.. တီတီ..”

“Phone call for you Madam”

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ညီမ”

“ဟလို… ဟုတ္ပါတယ္ရွင္.. ”

“ရွင္.. ဟုတ္ကဲ႕၊ အစ္မ reception မွာထားခဲ႕တဲ႕ လူၾကဳံပစၥည္းရပါတယ္။ စိတ္ခ်ပါ၊ ယူသြားေပးပါ႕မယ္ရွင္။”

“ရွင္.. reception မွာထားခဲ႕တဲ႕ ပစၥည္း ရ၊ မရ ကၽြန္မ အစ္မကို ဖုန္းဆက္ျပီး အေၾကာင္းမျပန္လို႕ အစ္မ ခုလို ကၽြန္မဆီ ဖုန္းဆက္ေမးရတာ ဟုတ္လား”
(အဲေတာ႕… ဒီပစၥည္းကို ဒီဟိုတယ္ကလူေတြက မေပးပဲ ယူထားမယ္မ်ားထင္ေနလို႕လားမသိ။ လူၾကဳံပစၥည္း reception မွ တဆင္႕ရတိုင္း ဖုန္းျပန္ဆက္ျပီး ရေၾကာင္းေျပာရမယ္ဆိုရင္.. အင္း ဟိုတယ္က တစ္မိနစ္ကို ေဒၚလာနဲ႕ ေတာင္းေတာ႕ လူၾကဳံအေယာက္သုံးဆယ္ေလာက္ကို ပစၥည္းရေၾကာင္းသာ အေၾကာင္းျပန္ရမယ္ဆိုရင္.. ဘုရားဘုရား.. ငါေတာ႕ …)

“ဟုတ္ကဲ႕ ယူသြားေပးပါ႕မယ္”
(ယူသြားေပးမယ္လို႕ ေျပာျပီးျပီေလ)

“ေၾသာ္.. ဒီနာမယ္က.. ေဆြမ်ိဳးေတြေခၚတဲ႕ နာမယ္ပါ။ ကၽြန္မနာမယ္အရင္းက…. ပါ”
(verify လုပ္ဖို႕ နာမယ္ေတြဘာေတြ ခ်ေရးမွတ္ထားလိုက္ျပီထင္တယ္.. ဒါရုံးအလုပ္လုပ္ေနတာ မဟုတ္ဘူးေလ။ ဒါ.. ေစတနာနဲ႕ ပစၥည္းလူၾကဳံ သယ္ေပးေနတာေလ.. ခက္ေတာ႕တာပဲကြယ္..)

“စိတ္ခ်ပါ… ယူသြားေပးပါ႕မယ္”
(How many times do I have to repeat myself? ယူသြားေပးမယ္ ေျပာျပီးျပီ။ ပုဆိုးေလးတစ္ထည္။ အထဲမွာ ဘာေတြထည္႕ထားလဲ သံသယေတာင္ျဖစ္လာျပီ…)

ေၾသာ္.. ေဆာင္႕ၾကီးေအာင္႕ၾကီး ဖုန္းခ်သြားျပီ။ ေက်းဇူးတင္တယ္ေတာင္ မေျပာပါလား။ ကိုယ္႕ဟာကိုယ္ပဲ ယူအာ၀ဲလ္ကမ္းပဲ ေျပာပစ္လိုက္ေတာ႕မယ္… ဟြန္းဟြန္း ။

***********


“လာလာညီမေလး”

“အင္း၊ ေနေကာင္းတယ္။ ညီမေလး အစ္မအတြက္ ဒီပစၥည္း ယူသြားေပးလို႕ရတယ္။ ဒါေပမယ္႕ ဒီပုလဲေတြ၊ ေက်ာက္ေတြေတာ႕ သယ္လို႕မရဘူး။ ေဘာက္ခ်ာနဲ႕ေသေသခ်ာခ်ာဆိုရင္ေတာ႕ သယ္သြားေပးမယ္ညီမ”

“မရဘူးညီမေလးရဲ႕။ ဒီက အထြက္တစ္ခုထဲမဟုတ္ဘူး၊ ဟိုကို အ၀င္ကိုပါခက္မယ္။ အစ္မ တရားမ၀င္တာ မလုပ္ရဲဘူး”

“ညီမေလးရဲ႕အစ္မ ဟိုမွာ နားကပ္၀တ္စရာ မရွိလို႕ဟုတ္လား၊ ဟိုမွာလဲ ရွိပါတယ္ကြယ္။ ေနာက္ဟိုမွာက ဒီမွာလို လက္၀တ္ရတနာေတြကို သိပ္မ၀တ္ၾကဘူး။ ”

“ရွင္…”

“အဲ…”
(ဘုရား ဘုရား)

“အစ္မ နားက ၀တ္ထားတဲ႕ နားကပ္ကိုခၽြတ္ျပီး ညီမရဲ႕ အစ္မတြက္ ဒီနားကပ္ကို ၀တ္သြားေပးရမယ္ ဟုတ္လား။”
(ေၾသာ္… ငါ႕နားကပ္ေလး ထားခဲ႕ရမယ္တဲ႕၊ ဘယ္သူနဲ႕ထားခဲ႕ရမွာလဲ၊ လႈပစ္ခဲ႕ရေအာင္လဲ ဒီေလာက္ မခ်မ္းသာဘူး၊ ခက္လိုက္တာေနာ္)

“အဲဒါေတာ႕ မျဖစ္လို႕ပါညီမ။ က်န္တာယူသြားေပးမယ္ေနာ္”

“ရွင္.. တစ္ျခားလူေတြ ယူသြားေပးတာပဲဟုတ္လား။ အစ္မေတာ႕ မယူရဲဘူး။”
(ေဆာင္႕ၾကီးေအာင္႕ၾကီးပါလားကြယ္။ ျဖည္းျဖည္းေျပာလဲရပါတယ္)

***********


“တီတီ… တီတီ…”

“ဟလို”

“ေၾသာ္.. ေအာက္မွာ ဧည္႕သည္ေရာက္ေနတယ္လား၊ ေက်းဇူးပဲကြယ္.. အေပၚကို လႊတ္လိုက္ေပးပါေနာ္.. ”

“ဟယ္.. မမ.. လာလာ အထဲ၀င္၊ မမ.. မမ က မေတြ႕တာၾကာလို႕ထင္တယ္.. အရမ္းေခ်ာလာတာပဲ။”

“ဟုတ္တယ္ေနာ္.. ညီမေလးတုိ႕ ငါးနွစ္ေလာက္မွ တစ္ခါေတြ႕ရတာ…”

“ညီမေလးတြက္ ၀ယ္မလာပါနဲ႕ မမရယ္။ ဒါေပမယ္႕ စာအုပ္ဆိုရင္ေတာ႕ ယူမယ္ မမ.. အဟီး”

“ဟင္.. ဟိုတစ္ခါက လူၾကဳံနဲ႕ ထည္႕ေပးလိုက္တယ္ဟုတ္လား။ တစ္ျခားဟာေတြေကာပဲ ဟုတ္လား။ မရဘူးမမ။ လၻက္တစ္ထုပ္ေတာင္ မရဘူး။ ဘာမွကို မရတာ။”

“ရွင္.. အားလုံးတြက္ သုံးေသာင္းဖိုး ၀ယ္ေပးလိုက္တာ ဟုတ္လား။ တစ္ခုမွ မရဘူး မမ။”
(ဒီလူ႕ ဒီလူေတြ ျပန္မေတြ႕ဘူးထင္လို႕မ်ားလား၊ ျပန္မၾကားဘူးထင္လို႕မ်ားလား၊ သူတို႕အလွည္႕က်ေတာ႕ လုပ္ရက္လိုက္တာ၊ မသယ္နိုင္ရင္ မသယ္နိုင္ဘူး ေျပာေရာေပါ႕။ ကိုယ္တို႕တြက္ ဘာပစၥည္းမွ ျမန္မာျပည္က ေဆြမ်ိဳးေတြ ထည္႕မေပးလိုက္တဲ႕ပုံမ်ိဳး ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေနရဲတဲ႕ သတိၱ ကိုယ္ေမြးဦးမွ)

“မမ.. ေနာက္တစ္ခါေတာ႕ ညီမေလးတြက္ ပိုက္ဆံကုန္ခံျပီး လူၾကဳံပစၥည္း မထည္႕ေပးနဲ႕ေတာ႕၊ ဘာတစ္ခုမွ မရဘူး။ ဘာလုပ္ပစ္လဲမသိဘူး။ ၀ယ္မေပးပါနဲ႕ေတာ႕ မမရယ္။”

“အင္း ဟုတ္တယ္၊ ဒါ ဟိုကလူေတြအတြက္ လူၾကဳံပစၥည္းေတြေလ၊ ဒီကေပးတဲ႕လူေတြက အားနားပါးနာနဲ႕ သယ္ေပးတဲ႕ ညီမေလးအတြက္ေတာ႕ ထည္႕ေပးၾကပါတယ္။ ဟိုကလူေတြအတြက္ လၻက္က ဆယ္ထုပ္ဆိုရင္ ညီမေလးတြက္ တစ္ထုပ္ၾကီးမ်ားေတာင္၊ ဟိဟိ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ႕ အားနားပါးနားနဲ႕ သယ္ေပးသူကို လက္ေဆာင္ေလးဘာေလး ထည္႔ ေပးဖို႕လား.. ဟင္႕အင္း စိတ္ကူးထဲကို မထည္႕ပါဘူး။ လိုခ်င္လို႕ ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႕ သယ္ေပးတဲ႕အတြက္ အနည္းဆုံးေတာ႕ အသိမွတ္ျပဳေစခ်င္တယ္။ ေက်းဇူးတင္တယ္လို႕ေျပာဖို႕ ေနေနသာသာ။ ပစၥည္းအကုန္သယ္မသြားေပးလို႕ အေအာ္မခံရရင္ေတာင္ ကံေကာင္း မမရဲ႕။ ဟိုကလူေတြကလား.. ဟင္းဟင္း… သယ္လာေပးတာ ေက်းဇူးလို႕ မေျပာတဲ႕အျပင္၊ ဒီေလာက္ပဲ သယ္လာေပးရလား၊ က်န္တာေတြ ဘာလို႕ခ်န္ခဲ႕တာလဲ၊ နည္းေသးတယ္လို႕ ေျပာလိုက္ဦးမွာ။ သိလား။”

“ညီမေလး ၀ယ္ထားတဲ႕ ပန္းပုေတြ၊ စာအုပ္ေတြ၊ အဘိဓာန္ေတြ ထားခဲ႕ရမယ္႕ပုံေပါက္ေနျပီဆိုရင္ေတာ႕ မဟုတ္ေသးဘူးထင္တယ္လား။ အင္း ဟုတ္တယ္၊ ခရီးကလဲ တစ္ေထာက္နားဦးမယ္။ ေပါင္ေတြလဲ ပိုေနျပီ။ ညီမေလးကိုက မျပတ္သားတာပါေလ။ အစကတည္းက သူတို႕ေတြလို တစ္ေယာက္ကို တို႕ေတြကေတာ႕ လူၾကဳံပစၥည္း နွစ္ေပါင္ပဲ သယ္မယ္ေဟ႕ ဆိုျပီး ေၾကြးေၾကာ္ခဲ႕ရင္ အေကာင္းသား။ ဒါမွမဟုတ္လဲ သူတို႕လို ျမန္မာျပည္ ျပန္မယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ အသိမေပးပဲ တိတ္တိတ္ေလး ထြက္သြား၊ ဒါမွမဟုတ္ အသက္ၾကီးသူ အဘိုး၊ အဘြားေတြအတြက္ ဘာေလးမ်ားေပးလိုက္ခ်င္လဲလို႕ အားနာပါးနာနဲ႕ေတာင္ ေမးမေနဘဲ မ်က္နွာေျပာင္ေျပာင္နဲ႕ ဒီတိုင္းခပ္တည္တည္ ျမန္မာျပည္ကို္ ျပန္သြားတာမ်ိဳး ေနာက္ဆို လုပ္တတ္ေအာင္ က်င္႕ေတာ႕မယ္ သိလားမမ။”

“ကိုယ္႕အလွည္႕၊ သူ႕အလွည္႕ ဟုတ္လား.. မမ။ ဟင္႕အင္း၊ သူတို႕အလွည္႕က် ျမန္မာျပည္က ငရုတ္သီးေလွာ္ေလး စားခ်င္လို႕ အျပန္ယူလာေပးပါ၊ ပိုက္ဆံေပးပါ႕မယ္လို႕ ေျပာတာေတာင္ ဘာေျပာလဲသိလားဟင္။ ငရုတ္သီးမ်ား ကိုယ္႕ဟာကိုယ္ ဒီမွာ ေလွာ္စားေပါ႕တဲ႕။ ရွမ္းျပည္က လၻက္ေျခာက္ေမႊးေမႊးေလး ေသာက္ခ်င္လို႕ဆိုေတာ႕ ဒီမွာ နိုင္ငံတကာကလာတဲ႕ အမ်ိဳးေပါင္းစုံ အေကာင္းစား လၻက္ေျခာက္ေတြရွိေနတာပဲတဲ႕ ”

“တစ္ျခားလူၾကဳံေတြလို မသယ္နိုင္တဲ႕ပစၥည္း မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ျပီး ထားပစ္ခဲ႕တာမ်ိဳးလဲ မလုပ္နိုင္ဘူး။ မတတ္နိုင္ဘူး သယ္နိုင္သေလာက္ေတာ႕ သယ္ေပးမယ္။ မသယ္နိုင္တာေတြ ျပန္ပို႕ေပးမယ္။ မမ ကူပို႕ေပး .. သူတို႕ အိမ္တိုင္ရာေရာက္”

***********


“အိမ္ခ်မ္းေျမ႕.. ”

“ရွင္… ကိုကို”

“ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ၊ ဘာေတြသုန္မႈန္ေနတာလဲ၊ ေသာက္ေလ မနက္စာေတြေကာ လၻက္ရည္ေတြပါ ေအးကုန္ျပီဲ”

“ဒီပစၥည္းေတြ ဘယ္လို သယ္ရမွန္းမသိလို႕”

“ဟင္း.. မင္းဟာေလ…၊ အစထဲက တစ္ျခားသူေတြလို မသိဟန္ေဆာင္ေနလိုက္ပါလား။ ဒါမွမဟုတ္လဲ သူတို႕လို မသယ္နိုင္တာေတြ ဘာမွ စိတ္ညစ္ခံမေနဘဲ ထားပစ္ခဲ႕လိုက္ျပီးေတာ႕ သူတို႕လို မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနလိုက္ေပါ႕။ သြားျပီး အစထဲက သယ္ေပးပါ႕မယ္ဆိုျပီး သေဘာေတြေကာင္းျပေနျပီး၊ ခု.. ဘာလို႕ သုန္မႈန္ေနတာလဲ။ စိတ္ကလဲေပ်ာ႕လိုက္တာ။ မင္းကိုလဲ ဘယ္သူမွ ေက်းဇူးတင္မွာမဟုတ္ဘူး။ သယ္လဲေပးရေသးတယ္.. ကိုယ္ကလဲ လူဆိုးျဖစ္ဦးမယ္”

“………………”

“ေဟ႕ေဟ႕.. ဘယ္သြားမလို႕လဲ”

“business centre မွာ အင္တာနက္သြားထိုင္မလို႕”

“ဘာလုပ္ဖို႕လဲ၊ ”

“ပိုစ္တင္မလို႕ရွင္႕.. ရင္သြားဖြင္႕မလို႕၊ ရင္သြားဖြင္႕မလို႕၊ သူကလဲ အေရးထဲမွာ အေမးအျမန္းက ထူေနေသးတယ္.. ဟင္း”

ေဒါက္.. ေဒါက္.. ေဒါက္..ေဒါက္.. ေဒါက္...”

3 comments:

Phyo Evergreen said...

အစ္မက စိတ္ၾကီးတယ္ေနာ္.. ေၾကာက္လိုက္တာ..

Yan said...

မေလးေရ...
ရန္ကုန္က အျပန္ ဧည္႔မထဆန္တစ္အိတ္ေလာက္နဲ႔ အညာထန္းလ်က္ခဲ တစ္တန္ေလာက္ သယ္ခဲ႔ေပးလုိ႔ ရမလားဟင္..
ရမလား.. ရဘူးလား..

လုပ္ပါဗ်ာ. ငုံးဥကို ေျပာေပးပါေနာ္. (ပုိ႔စ္ႏွစ္ခုစာအတြက္ ေရာျပီး ေကာ္မန္႔ေရးလုိက္တာ. း) )

တစ္ျပည္သူ အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ said...

ကိုျဖိဳး
မေၾကာက္ပါနဲ႕ကြယ္.. ေဒါက္ဖိနပ္သံက်ယ္သြားတာပါကြယ္...
(ေမာင္ေလးေပ်ာက္ေနလို႕ အမက ျမန္မာျပည္ျပန္ေနတယ္ထင္လို႕)

ကိုရန္..
container ဘိုးေပးရင္ တန္ခ်ိန္ေထာင္နဲ႕ခ်ီ၀ယ္လာေပးမယ္တဲ႕ ငုံးဥ က

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...