မဂၤလာပါရွင္.. ဒီဘေလာဂ္ေလးကို ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေရးခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာ စာေတြ ဆက္ေရးေနေၾကာင္းပါ...။
လာလည္ေသာ လူနည္းစု ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Monday, September 22, 2008

ျမက္ပန္းတစ္ပြင္႕နဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

အနားေတြဖြာလန္ထြက္ေနတဲ႕ က်ဳဳလင္ပန္းစုတ္ထဲမွာ ျမက္ပန္းတစ္ပြင္႕နဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ကို သယ္ေဆာင္လို႕ ေျခဦးတည္႕ရာ ေျခတစ္စုံက သြားေနေလရဲ႕ကြယ္..။
ေခ်ာ႕ကလက္ေတြ၊ ပန္းစည္းေတြ ထည္႕လိုက္တိုင္း ကၽြံကၽြံက်သြားတတ္လြန္းလို႕ ဒီျမက္ပန္းနဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကေတာ႕ စကာတင္ ေနနိုင္ေကာင္းပါရဲ႕။

က်ဳပ္ရင္ဘတ္ေတြေကာ ေက်ာကုန္းျပင္တစ္ခုလုံးမွာပါ ေရခဲျမစ္ေတြ စီးဆင္းေနသလိုပါပဲလား။
ေကာ္ဖီေသာက္တတ္တဲ႕ ရုပ္ က်ဳပ္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ရွင္ က်ဳပ္ကို ျမင္ကတည္းက သိဖို႕ေကာင္းတယ္။ ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္ထဲကို သံပုရာသီး ညွစ္ေသာက္ရေလာက္ေအာင္ က်ဳပ္ မရူးေသးဘူးရွင္။ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္တည္းနဲ႕လဲ ဒီေရခဲျမစ္ေတြ အရည္ေပ်ာ္က်ကုန္မယ္ ထင္လို႕လားရွင္ရယ္…။


ဘယ္အရာမဆို အေကာင္းဘက္က လွည္႕ေတြးလြန္းတာဟာ က်ဳပ္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္တဲ႕လား။
ဒီလိုမွ မေတြးလို႕ ေနစရာေနရာမရွိျဖစ္ခဲ႕မယ္ ဆိုရင္ ေကာင္းကင္ထဲ တက္ထုိင္ေနတဲ႕လား။
သိပ္ၾကီးမားတဲ႕ အရာေတြ ကို ေသးေသးေလးနဲ႕ ေပါ႕ေပါ႕ေလးျဖစ္ေအာင္ က်ဳပ္ ရယ္ေမာပစ္တတ္တာ အမွားတဲ႕လား။ ဂ်ိမ္းဂၽြိိဳက္စ္ကိုေတာင္ လက္မခံနိုင္ေသးတဲ႕ ရပ္၀န္းမွာ “အဟြန္း” လို႕ မရယ္ရဘူးတဲ႕လား။ ရွင္ေျပာသမွ်စကားေတြ ဒီဘက္နားက၀င္ ဟိုဘက္နားကထြက္တာ က်ဳပ္အတြက္ ဘ၀အစစ္က ဟိုးေျမၾကီးေပၚမွာ။

ရွင္.. ျဖတ္သန္းဖူးခဲ႕တဲ႕ ေကာင္းကင္ေတြကို ရည္တြက္လိုက္မယ္ဆိုရင္လဲ နဲမွွာေတာ႕ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ၾကယ္ေတြေကာင္းေကာင္းသိပါလိမ္႕မယ္။ ေကာင္းကင္ေတြ အမ်ားၾကီးထဲမွာမွ နတ္ဘုရားေတြလဲ ေကာင္းကင္ရဲ႕ ဟိုေထာင္႕ဒီေထာင္႕ေတြမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ားလိုက္မလဲ၊ ဒီေကာင္းကင္မွာ ဘုရားတဆူ တက္ထိုင္ေနသလို ျဖစ္ေနတာကိုေတာ႕ က်ဳပ္နဲနဲရွက္မိပါရဲ႕။ တစ္ေယာက္ထဲထျပီး အေရာင္ေတြ ျပိဳးျပိဳးပ်က္ပ်က္လက္ မေနခ်င္တာ ရွင္ အသိဆုံး။ အျခားေသာ ေကာင္းကင္ေတြလို မိုးညိဳတာနဲ႕ မရြာတတ္သလို၊ ေနသာတာနဲ႕ ပန္းမပြင္႕တတ္တဲ႕ ေသြးေအးထုံေပမႈတစ္ခုဟာ က်ဳပ္ကို ကယ္တင္သြားလိမ္႕မယ္လို႕ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ေနတုန္း….

.......

.......
ေအးစက္ေနတဲ႕ အုတ္တံတိုင္းထူၾကီးရဲ႕ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ ေက်ာေပးျပီး ရပ္ေနတဲ႕ လူသားနွစ္ဦးနားမွာ ဆူညံ႕အုံးထေနတဲ႕ အာဖရိက ဗုံသံေတြလဲ တိတ္ဆိတ္သြားတာ ၾကာျပီေကာရွင္။


4 comments:

ကလိုေစးထူး said...

ေအးစက္ေနတဲ့ အဲဒီအုတ္တံတုိင္းကို ၿဖိဳခြင္းႏိုင္ခဲ့ရင္ ေက်ာေပးေနတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ဟာ ျဖစ္လာသမွ်ကို ေက်ာခ်င္းကပ္ ရင္ဆိုင္ၾကမယ့္သူေတြ ျဖစ္မွာ ေသခ်ာၿပီေပါ့။ အားအင္ေတြ အတြက္ အာဖရိကဗုံသံေတြက ေဆးတခုလို ျဖည့္ကူေပးေနဦးမွာေလ။ အဓိကက အုတ္တံတိုင္းႀကီး ၿပိဳဖို႔ေပါ့။

ရွင္မင္းညိဳ said...

အရမ္းသေဘာက်တယ္...
ေတာ္ေတာ္ေလးကိုႀကိဳက္တာ...

တန္ခူး said...

အျခားေသာ ေကာင္းကင္ေတြလို မိုးညိဳတာနဲ႕ မရြာတတ္သလို၊ ေနသာတာနဲ႕ ပန္းမပြင္႕တတ္တဲ႕ ေသြးေအးထုံေပမႈတစ္ခုကပဲ က်ဴပ္ရဲ့အလွတရား… ဒါမွမဟုတ္ က်ဴပ္ရဲ့ရိုးသားမွ ုပဲ မဟုတ္လား… ျမက္ပန္းတစ္ပြင္႕နဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္… ရင္ထဲက ထုတ္လို ့မရေအာင္ကို စြဲသြားျပီ…

ေမာင္မ်ိဳး said...

ဟုတ္တယ္ေနာ္ အစ္မ ...ျမက္ပန္း / ေကာင္းကင္ နတ္ဘုရားနဲ ့ အာဖရိက ဗုံသံေတြ ဆိုတာ က်ေနာ္လည္းမေတြ ့တာေတာ္ေတာ္ၾကီးကိုၾကာျပီးးးး တိတ္ဆိတ္သြားတာပဲ။

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...