မဂၤလာပါရွင္.. ဒီဘေလာဂ္ေလးကို ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေရးခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ႔ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ေဒါ့ကြန္းမွာ စာေတြ ဆက္ေရးေနေၾကာင္းပါ...။
လာလည္ေသာ လူနည္းစု ေမာင္ႏွမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။

Saturday, September 06, 2008

ဂယက္

တိုက္ခန္းေရွ႕ေျမကြက္လပ္က ကားေတြရပ္ထားသည္႕ေနရာမွာ လူေတြက ဟုိစုစု သည္စုစုနွင္႕ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာဆိုေနၾကျပီး ၀ိုင္းအုံၾကည္႕ေနေတာ႕ ကိုယ္႕ကိုကိုယ္ ဂုဏ္ယူမိသလုိလို။ မ်က္စိေရွ႕က ၀က္၀ံေပါက္ကေလးကလဲ အညဳိေရာင္ အေမႊးပြပြေလးေတြနွင္႕ ခ်စ္စရာေကာင္းပါဘိ။ မ်က္လုံး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးေတြက အျပစ္ကင္းစင္ေနသည္။ နားရြက္ခြ်န္ခ်ြန္ေလးေတြကို ေနာက္သို႕ပစ္ရင္း အနားသို႕ တျဖည္းျဖည္းတိုးကပ္လာသည္။ အေရာင္လက္ေနေသာ နႈတ္သီးညိဳညိဳေလးေတြကို ရႈံခ်ည္ပြခ်ည္လုပ္ရင္း လက္ထဲက ေပါင္မုန္႕ဆီသို႕ တျဖည္းျဖည္းတိုးကပ္လာသည္။ ပါးစပ္ေလးဟျပီး ေပါင္မုန္႕ေလးကို မရဲတရဲ ဆြဲယူလိုက္ေတာ႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရပ္ၾကည္႕ေနၾကသည္႕ လူအခ်ိဳ႕ထံမွာ ကင္မရာ အလင္းေရာင္ေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္လက္သြားသည္။

သည္ျမိဳ႕က ေျမာက္ဘက္ေတာင္ကုန္းေတြနွင္႕ ကပ္ျပီးေဆာက္လုပ္ထားသျဖင္႕ သစ္ပင္ၾကီးမ်ားစိမ္းစိမ္းစိုစုိနွင္႕ အလြန္လွေသာျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕၊ ေတာင္ေစာင္းေတြမွာ ျမိဳ႕ေတြကို တည္ထားသျဖင္႕ အိမ္ေဘးကိုၾကည္႕လွ်င္ ပစိဖိတ္သမုဒၵရာက ဟိုးေအာက္မွ ျမိဳ႕ကို ျပန္ျပီး ေမွ်ာ္ေငးေနရသလိုလို၊ အိမ္ေနာက္ဘက္ကိုေမာ႕ၾကည္႕လိုက္လွ်င္ေတာ႕ မိုးထိေအာင္ျမင္႕မား ပ်ံ႕ၾကြေနသည္ ထင္းရူးေတာေတြ။ တစ္ခါတစ္ရံ ေႏြရာသီနွင္႕ ေႏြကုန္ေဆာင္းဦးကာလေတြမွာ အစာရွာရင္းျဖစ္ျဖစ္၊ အလည္လြန္ရင္းျဖစ္ျဖစ္ လူေတြရွိရာေနရာသုိ႕ သူတို႕ေတြ ေရာက္ေရာက္လာၾကသည္။ ျခံထဲက အမိႈက္ဗုံးေတြကို ၀င္ဖြတတ္သည္။ ဒါေၾကာင္႕ ၀က္၀ံမ်ား ၀င္မဖြနိုင္ေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာစီမံထားေသာ သည္ျမိဳ႕ရွိအမိႈက္ဗုံးေတြက အျခားျမိဳ႕နယ္မ်ားက အမိႈက္ဗုံးမ်ားနွင္႕မတူ။ ဒီေန႕ေတာ႕ ဒီ၀က္၀ံေလး ဟိုးေတာင္ျမင္႕ဖ်ားဆီက မ်က္စိလည္လမ္းမွားလို႕ ေရာက္လာသည္ထင္သည္။ ေတာေကာင္ေတြကို သူ႕သဘာ၀အတိုင္းထား၊ ဘာအစားမွလဲ မေကၽြးရဆိုသည္႕ သတ္မွတ္ခ်က္ကို သိေပမယ္႕ ၀က္၀ံေလးက ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းသည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြေရွ႕မွာ အထူးသျဖင္႕ အပ်ိဳေခ်ာေလးေတြေရွ႕မွာ လူပ်ိဳဂိုက္ထုတ္ျပီး သည္လိုေတာရိုင္းေကာင္ေလးကို ေခ်ာ႕ျမဴျပေနရတာ၊ ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြက ေတာေကာင္ေလး ကိုယ္႕လက္ထဲက ေပါင္မုန္႕ကို စားေနတာကို ကင္မရာေတြနဲ႕ တဖ်တ္ဖ်တ္ရုိက္ေနတာကို ေက်နပ္ေနသလိုခံစားေနရသည္။


*****
သားေလး သည္ေန႕ ဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ္႕။ ေႏြဦးေတာင္ ကုန္ေတာ႕မွာပါလား။ ခက္တာက အစာေရစာေတြက ရွားလာ၊ လူဦးေရေတြက တိုးလာ၊ ငါတို႕ ေနစရာဒီေတာနက္ရွိတဲ႕ ေတာင္ျမင္႕ေတြဆီအထိပါ ရႈခင္းေကာင္းတယ္ဆိုျပီး လူေတြက လမ္းေတြ၊ အိမ္ေတြ ေဖာက္လာၾကျပီ။ သူတို႕ေရရဘို႕ ပိုက္လိုင္းၾကီးေတြက ခန္႕ညားသေလာက္ ငါတို႕အတြက္ကေတာ႕ ေရေတြကလဲခမ္းေျခာက္လာလို႕ အစာေရစာေတြကလဲ ရွားပါးလာျပီ။ အင္း သားေလးဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ္႕။ အေမ႕သားေလးက ခ်စ္စရာ၊ ေမြးကာစတုန္းကမ်ားဆို အေမႊးအမွ်င္က မရွိ၊ မ်က္စိကမျမင္၊ ဟိုစမ္းသည္စမ္းနဲ႕၊ အဲဒီတုန္းက သားေလးကို နို႕ခ်ိဳတိုက္ေကၽြးရတာကိုက ရင္မွာစိတ္ၾကည္နူးစရာ၊ အခုေတာ႕ သားေလးလဲ အရြယ္ေရာက္ကာစဆုိေတာ႕ ကိုယ္႕ဟာကိုယ္ အစာရွာစားေနျပီထင္တယ္။ လူေတြရွိရာ ဟိုးေတာင္ေအာက္ကို မဆင္းဘို႕ေတာ႕ မွာထားတယ္။ ဒီေန႕ သားအိမ္ျပန္ေနာက္က်ပါလား။

*****

သာယာလွပတဲ႕ ျမိဳ႕ေလးက သာမန္ေႏြကုန္စ ေန႕ေတြလိုပဲ တိတ္ဆိတ္လွပေနသည္။ ျမိဳ႕ကို ပတၱေရာင္လွည္႕ေနစဥ္ စခန္းမွ လွမ္းဆက္သြယ္လိုက္ေသာ ေရဒီယိုသံက ပြင္႕လာသည္။ စခန္းမွ လမ္းညႊန္သည္အတိုင္း ၂၁လမ္းေထာင္႕ကိုေရာက္ေတာ႕ လူေတြ ၀ိုင္းအုံေနၾကသည္။ ေနာက္ဘက္ေတာင္ကုန္း ေတာနက္နက္နွင္႕ တဆက္တည္း ျခံက်ယ္ၾကီးေတြထဲက အိမ္ေတြကို ေက်ာ္ျပီး တိုက္ခန္းမ်ားေရွ႕က ေျမကြက္လပ္ထဲသုိ႕ ကားကိုေကြ႕လိုက္ေတာ႕ စုျပီးရပ္ေနေသာ လူေတြ အနည္းငယ္ရွဲသြားသည္။ ေတာစပ္သစ္ပင္ေအာက္မွာ အညိဳေရာင္ အေမႊးပြပြ ၀က္၀ံေလးတစ္ေကာင္နွင္႕ ၀က္၀ံေလးကို ေပါင္မုန္႕ေကၽြးေနေသာ လူကို ျမင္လိုက္ရေတာ႕ စိတ္ပ်က္စြာ သက္ျပင္းမႈတ္ထုတ္လိုက္မိသည္။ ေတာရိုင္းေကာင္ေလးကို အစာမေကၽြးရဘူးဆိုတာ ဒီလူ သိသင္႕သည္။ အစာေနာက္လိုက္ရင္း သည္၀က္၀ံေပါက္ေလးသာမက ေနာက္ထပ္၀က္၀ံေတြ ဒီေနရာကို ထပ္ေရာက္လာနိုင္သည္။ ၀က္၀ံမၾကီးသာ အနီးအနားရွိေနလို႕ကေတာ႕ မေတြး၀ံ႕စရာ။ ဟိုတေလာက ၀က္၀ံတစ္ေကာင္ ေန႕ခင္းေၾကာင္ေတာင္ အမိႈက္ပုံးေတြ ၀င္ဖြရင္း ေတာထဲမွာ အေျပးသြားေလ႕က်င္႕ေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကို ရန္ရွာ၍ ထိုအမ်ိဳးသမီးေဆးရုံ ေရာက္သြားခဲ႕သည္။

အထက္ကလဲ အမိန္႕က ခ်လိုက္သည္။ ခါးၾကားမွ ေသနတ္ကို ေလးပင္စြာဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ ၀က္၀ံညိဳေလးကေတာ႕ ဘာမွမသိရွာ။ ေပါင္မုန္႕ေကၽြးေနေသာ သူက အခုမွ သူ႕အျပစ္ကို သိသလို ေခါင္းကို တြင္တြင္ငုံ႕ထားသည္။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွ တိ႐စၦာန္ခ်စ္သူမ်ားထံမွာ လွမ္းေအာ္သံမ်ား၊ ကၽြတ္ခနဲ စုတ္သတ္သံမ်ားကို စိတ္မခ်မ္းေျမ႕ဘြယ္ၾကားေနရသည္။
ငါ႕ကိုခြင္႕လႊတ္ပါ ၀က္၀ံေလးရယ္… အစာသံသရာ မွာအျမင္႕ဆုံးျဖစ္တဲ႕ ငါတို႕လူသားေတြကို အရင္ ကာကြယ္ဘို႕တာ၀န္က ငါ႕အေပၚသက္ေရာက္ေနျပီေလ။

ေသနတ္သံတစ္ခ်က္ ေတာင္နံရံေတြမွာ ပဲ႕တင္ထပ္သြားသည္။

*****

ငါသိ္ပ္မွားတယ္။ ၀က္၀ံေလးကို အစာမေကၽြးရဘူးဆိုတာ သိရဲ႕သားနဲ႕ ဟိုနားကေပါ႕ လုံးၾကီးေပါက္လွ မမေခ်ာေတြေရွ႕မွာ လူပ်ိဳဂိုက္ေပးခ်င္တဲ႕ ငါ႕ရဲ႕ ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစ စိတ္ဓာတ္ရယ္ မေလာက္ေလးမေလာက္စား အေပၚယံစိတ္ဓာတ္နဲ႕ အျပဳအမႈေၾကာင္႕ အျပစ္မရွိတဲ႕ ၀က္၀ံငယ္ေလး ေသဆုံးသြားရျပီ။

*****
ေတာင္ေပၚမွာ ေနေရာင္ညိဳးေလျပီ။
လေရာင္က မရဲတရဲေပၚလာသည္။
ထင္းရူးပင္ေပၚမွာ ၀က္၀ံမၾကီးတစ္ေကာင္ သားျပန္လာမည္႕လမ္းကို ရီေ၀ေသာမ်က္၀န္းမ်ားနွင္႕ ေမွ်ာ္ေငးေနပါသည္။

***********
(လြန္ခဲ႕တဲ႕ အဂၤါေန႕က ေျမာက္ဘက္ျမိဳ႕မွာျဖစ္သြားတဲ႕ အျဖစ္ေလးပါ)


4 comments:

တန္ခူး said...

အိမ့္ေရ…tagထားတယ္ဗ်ိဳ ့…

Phyo Evergreen said...

ကၽြန္ေတာ္ ကြန္မန္႔ ေပးထားတာ မေရာက္ဘူးလားမသိဘူး။

တန္ခူး said...

အိမ့္ေရ… ေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္… ၀က္၀ံေလး အျပင္မွာ တကယ္ေသသြားတယ္ေပ့ါေနာ္… ဒီနိုင္ငံမွာလဲ ေခြးေတြ၊ ေၾကာင္ေတြ၊ ငွက္ေတြ အစာမေကြ်းရဘူး… လမ္းေဘးေခြးေတြဆို ညဘက္ေတြမွာ ေသနတ္နဲ ့လုိက္ပစ္တယ္ ၾကားဖူးတယ္… မသိနားမလည္တဲ့ ၀က္၀ံေလးသနားစရာကြယ္…

စကားမစပ္tagထားတာေလး ေရးေပးဦးေနာ္…

Phyo Evergreen said...

အစ္မေရ ၀က္၀ံေလးကိုဘာလို႔သတ္လိုက္တာလဲဗ်။ ဒီအတိုင္းလႊတ္ေပးလိုက္လည္းရရဲ႔သားနဲ႔။ ကိုယ္ရဲ႔စိတ္ေက်နပ္မွဳတစံုတရာအတြက္..၀က္၀ံေလးမွာ
ေတာ့အသက္နဲ႔ထပ္တူ ေပးဆပ္လိုက္ရတာကေတာ့ သင္ခန္းစာယူစရာပါ။

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...