“ဒီကေလးတြက္ ဘဏ္အေကာင္႔ဖြင္႔ဖို႔ ကေလးရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအမည္ (last name) က…”
“ေထြးပါ”
“ပထမ အမည္ (first name) က”
“ရင္”
“Social insurance အမွတ္”
“၁၂၃၄၅၆၇၈၉”
ေကာင္တာေနာက္မွ ဘဏ္အမ်ိဳးသမီး၏ မ်က္နွာက အံ႔ၾသေနရာမွ တျဖည္းျဖည္း ျပဳံးေယာင္သန္းလာသည္။
“ရွင္႕ကေလးေတြရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအမည္ေတြက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတူၾကဘူးေနာ္၊ ရွင္႔ေနာက္ဆုံးအမည္ကလဲ သူတို႔နဲ႔ မတူဘူးေနာ္၊ အပ်ိဳတုန္းထဲက အမည္နဲ႔တူတယ္”
“ဟုတ္ကဲ႔ မတူပါဘူး၊ ဟိုေလ.. ကၽြန္မတို႔ယဥ္ေက်းမႈမွာ….”
“ဟင္းဟင္း ရွင္းျပစရာမလိုပါဘူးရွင္၊ တစ္ပင္လဲတစ္ပင္ထူျပီး ေနာက္အိမ္ေထာင္နဲ႔ ကေလးေတြထပ္ရေတာ႔ ကေလးေတြရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအမည္ေတြ မတူတာ အဆန္းမဟုတ္ပါဘူး၊ ေနာက္ အိမ္ေထာင္ထပ္ကြဲေတာ႔လည္း အရင္ကအပ်ိဳတုန္းက အမည္ကို ျပန္ယူတတ္ၾကတာလည္း အဆန္းမဟုတ္ပါဘူး”
“ရွင္… အဲ”
အိမ္ေထာင္မရွိကေလးနွစ္ေယာက္မိခင္ (single mother) ဟု ထင္ေနေသာ၊ ဘဏ္၀န္ထမ္းအမ်ိဳးသမီး၏ မ်က္နွာကိုၾကည္႔ျပီး ေျဖရွင္းရန္ သူမ မၾကိဳးစားေတာ႔။ သည္ကေလးနွစ္ေယာက္ကလည္း ေယာကၤ်ားတစ္ဦးစီနွင္႔ ရသည္ဟု ဆက္လက္ျပီး ထင္ေနမည္ျဖစ္ေသာ ထိုအမ်ိဳးသမီးကို သည္အတိုင္းသာ ၾကည္႔ေနလိုက္ေတာ႔သည္။
♫ ♪ ♫ ♪ ♫ ♪ ♫ ♪
“ဟယ္… မင္းရုံးျပန္တက္ျပီလား”
“ဟုတ္တယ္…”
“ဟန္းနီးမြန္းက ဘယ္ကိုထြက္တာလဲ”
“ဟာ၀ိုင္ရီ”
“မင္းရဲ႕ေနာက္ဆုံးအမည္က အရင္က အမည္ပဲလား၊ မေျပာင္းဘူးလား”
“ဟင္႔အင္း မေျပာင္းဘူး”
“ဟင္… ဘာျဖစ္လို႔လဲ၊ မင္းေယာကၤ်ားကေကာ သူ႔ေနာက္ဆုံးအမည္ကို မယူတာ စိတ္မဆိုးဘူးလား”
“ဟင္႔အင္း၊ မဆိုးပါဘူး”
“သားသမီးေတြရရင္ေကာ ဘယ္သူ႔ေနာက္ဆုံးအမည္ကို ယူမလဲ”
“အေျခအေနၾကည္႔ျပီး နွစ္ေယာက္လုံးရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအမည္ကို တစ္ေယာက္စီယူခိုင္းမလားလို႔၊ ဒါမွ မဟုတ္လည္း သူတို႔အတြက္ သီးသန္႔အမည္ေတြေပးမလားလို႔”
“ဟင္.. မင္းတို႔ရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈၾကီးကလည္း၊ မပီျပင္မေသသပ္လိုက္တာ။ အိမ္ေထာင္တစ္ခုမွာ တစ္ေယာက္ကို နာမယ္တစ္ခုေနာ္။ တို႔ေတြဆီမွာဆို The Smith’s, The Johnson’s, The Jone’s စသျဖင္႔ စည္းစနစ္က်က်နဲ႔ တစ္ခုခုဆိုရင္ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဒီမိသားစု၀င္ဆိုတာကို တန္းျပီးသိနိုင္တယ္”
“ဟုတ္လား၊ တစ္မ်ိဳးေကာင္းတာပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ တို႔ေတြဆီမွာေတာ႔ individual name ေတြမ်ားတယ္။ မိန္းမတစ္ဦးဟာ အိမ္ေထာင္က်သြားတဲ႔အတြက္ သူ႔ရဲ႕အပ်ိဳဘ၀က အမည္ကို စြန္႔လႊတ္စရာမလိုသလို၊ ေယာကၤ်ားေတြကလည္း သူတို႔အမည္ကို မယူလို႔ စိတ္ကြက္ျခင္း မရွိတတ္ၾကပါဘူး၊ ဒီလိုပဲ သားသမီးေတြဟာလည္း သူတို႔ဘာသာ သီးသန္႔အမည္ေတြရွိတတ္ၾကတယ္”
♫ ♪ ♫ ♪ ♫ ♪ ♫ ♪
ဒါေတြဟာ အမည္နာမေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး နိုင္ငံျခားေရာက္ေနတဲ႔ က်မတို႔ျမန္မာအခ်ိဳ႕ရင္ဆိုင္ရတဲ႔ အျဖစ္ေတြထဲကအခ်ိဳ႕ပါ။ က်မသိရသေလာက္ ဗမာလူမ်ိဳးအမ်ားစုကေတာ႔ ပထမအမည္၊ ဒုတိယအမည္၊ ေနာက္ဆုံးအမည္ရယ္လို႔ ကန္႔သတ္ထားတာ မရွိပါဘူး။ မိသားစုတစ္ခုမွာ ဖခင္ရဲ႕ေနာက္ဆုံးအမည္ကို မိခင္ကလဲ ယူခ်င္မွယူမယ္၊ သားသမီးေတြမွာလဲ ကိုယ္ပိုင္အမည္ တစ္သီးတစ္ျခား ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ အရင္ေခတ္ကဆိုရင္ လူတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္သီးသန္႔အမည္ေတြရွိတတ္ၾကတယ္။ ဥပမာအားျဖင္႔ေျပာရမယ္ဆိုရင္၊ ဖခင္အမည္က ဦးေအးျမင္႔၊ မိခင္က ေဒၚသန္းတင္႔၊ သားသမီးေတြကေတာ႔ ခင္ခင္ႀကီး၊ ျမျမလင္း၊ ေမာင္ရင္ေထြး စသျဖင္႔ မိမိကုိယ္ပိုင္ သီးသန္႔အမည္ေတြရွိတတ္ပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းေတြမွာေတာ႔ သားသမီးေတြရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအမည္ေတြမွာ ဖခင္ရဲ႕ေနာက္ဆုံးအမည္ေတြကို ထည္႔လာတတ္တာကို သတိထားမိပါတယ္။ သည္႔အျပင္ ဖခင္ရဲ႕အမည္ကို ဆက္လက္သယ္ေဆာင္ရမယ္ဆိုတဲ႔ ထုံးတမ္းအစဥ္အလာေနာက္ကိုလည္း လိုက္ၾကသူေတြ ရွိပါတယ္။
ျဖစ္တတ္တဲ႔ ေလာကသဘာ၀အတိုင္း ႀကီးမားတဲ႔ယဥ္ေက်းမႈေတြဟာ ယဥ္ေက်းမႈအေသးေလးေတြကို ၀ါးၿမိဳသြားတတ္ၾကတာ ဓမၼတာပါပဲ။ သည္လိုယဥ္ေက်းမႈ၀ါးၿမိဳခံရျခင္းေတြၾကားထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚနဲ႔ လူအမ်ားလုပ္တိုင္း လိုက္မလုပ္သူေတြကေတာ႔ လူနည္းစု ျဖစ္လိမ္႔မယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္။ အဲဒီလူနည္းစုကလည္း အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ေ၀ဖန္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ကုိယ္႔ရဲ႕ခံယူခ်က္နဲ႔ ရပ္တည္မႈဟာ ယိုင္နဲ႔လာတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္တစ္ဦးတည္း သီးျခားျဖစ္ေနသလိုလဲ ခံစားလာတတ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္သည္အမ်ိဳးသမီးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ေနာက္ဆုံးအမည္ကို ယူၾကေတာ႔ ကိုယ္သည္ပဲလည္း လိုက္ယူရမလိုျဖစ္တတ္ၾကတယ္။
သည္လိုလူနည္းစုထဲမွာ ေျခာက္ရာခိုင္နႈန္းသာရွိတဲ႔ ေျမာက္အေမရိကတိုက္မွာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားပါပါတယ္။ ပညာပိုတတ္ၿပီး အသက္အရြယ္ပိုငယ္တဲ႔ အိမ္ေထာင္သယ္အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ မိမိရဲ႕အပ်ဳိဘ၀က ေနာက္ဆုံးအမည္ကို ထိန္းသိမ္းမႈက ပိုမ်ားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေျမာက္အေမရိကတိုက္ရဲ႕ PhD ဘြဲ႔ရ အိမ္ေထာင္သည္အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အထက္တန္းသာေအာင္တဲ႔ သူေတြထက္၊ မိမိအပ်ိဳဘ၀က အမည္ကိုထိန္းသိမ္းမႈဟာ ၁၀ရာခိုင္နႈန္း ပိုျမင္႔တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ မာစတာဘြဲ႔ရ အမ်ိဳးသမီးေတြကေတာ႔ ၂.၈ ရာခိုင္နႈန္း ပိုျမင္႔တယ္ လို႔ဆိုၾကပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ေခတ္နဲ႔လည္းဆိုင္တယ္လို႔ က်မ ဖတ္ရပါတယ္။ အသက္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ အမိ်ဴးသမီးေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ အပ်ိဳဘ၀က ေနာက္ဆုံးအမည္ကို ထိန္းသိမ္းမႈဟာ ၃.၂ ရာခိုင္နႈန္းပဲ ရွိပါတယ္။ အသက္ ၃၀နဲ႔ ၄၄နွစ္ၾကား အမ်ိဳးသမီးေတြကေတာ႔ သူတို႔အမည္ကို ၇.၆ ရာခိုင္နႈန္းအထိ ထိန္းသိမ္းထားၾကပါတယ္။ အသက္သုံးဆယ္ေအာက္ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ သူတို႔အပိ်ဳဘ၀က ေနာက္ဆုံးအမည္မ်ားကို ထိန္းသိမ္းနိုင္မႈဟာ ၉ ရာခိုင္နႈန္းရွိပါတယ္။
ကေနဒီယန္ အိမ္ေထာင္သည္အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ၊ အေမရိကန္ အိမ္ေထာင္သည္ အမ်ိဳးသမီးေတြထက္ မိမိရဲ႕ အပ်ိဳဘ၀ကအမည္ကိုထိန္းသိမ္းမႈ ပိုျမင္႔တယ္လို႔လဲ ဆိုပါတယ္။ အေမရိကန္မိန္းကေလးေတြနဲ႔စာရင္ ကေနဒီယန္ မိန္းကေလးေတြဟာ အမ်ားနွင့္အတူ မိုးခါးေရလိုက္ မေသာက္ဘူး၊ အစဉ္အလာကို မလိုက္ၾကဘူးဆိုတဲ႔ သေဘာ ဒီသုေတသနအဖြဲ႕က ဆိုထားပါတယ္။ ကေနဒီယန္အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အေမရိကန္အမ်ိဴးသမီးေတြထက္ အထက္တန္းေက်ာင္းေအာင္ျမင္တဲ႔ နႈန္းကလည္း ပိုျမင္႔တဲ႔အတြက္ ျဖစ္နိုင္တယ္လို႔လဲ ဆိုထားပါတယ္။
က်မတို႔ တိုင္းျပည္မွာေတာ႔ ပညာျမင္႔သည္ျဖစ္ေစ၊ နိမ္႔သည္ျဖစ္ေစ၊ စာတစ္လုံးမွ မတတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ ေမြးကတည္းက မိဘေပးလိုက္တဲ႔ အမည္တစ္လုံးကို ေသသည္အထိ ထိန္းသိမ္းတတ္ၾကပါတယ္။ ဦးၾကြက္ကို လက္ထပ္လိုက္လို႔ ေဒၚေခြးပုဘ၀ကေန ေဒၚေခြးၾကြက္ (ဒါမွမဟုတ္) ေဒၚေခြးပု-ၾကြက္၊ သားသမီးေတြကလည္း ေျမၾကြက္၊ အိမ္ၾကြက္၊ တုတ္တန္းၾကြက္၊ မ်က္နွာက်က္ၾကြက္ အဲသလိုေတြက ေတာ္ေတာ္ရွားတယ္ထင္ပါတယ္။ ဦးၾကြက္ကလည္း ေဒၚေခြးပုက သူ႕အမည္ “ၾကြက္” ကို မယူလို႔၊ သားသမီးေတြရဲ႕အမည္ေတြမွာလည္း "ၾကြက္" မပါလို႔ စိတ္ခုတာမ်ိဳးလည္း က်မေတာ႔ တစ္ခါမွ မၾကဳံဖူးပါ။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ျမန္မာေယာကၤ်ားေတြ(အမ်ားစု)နဲ႔ ယူတဲ႔ မိန္းမေတြဟာ ဒီကိစၥမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး လြတ္လပ္မႈရွိပါတယ္။ က်မၾကဳံဖူးေသာ အခ်ိဳ႕ၿမိဳ႕ေနပညာတတ္ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္က်လို႔ ေယာကၤ်ားအမည္ကို ယူၾကသူေတြဟာ တစ္ကယ္ေတာ႔ အေနာက္တိုင္းဆန္ခ်င္လို႔ (ဒါဟာလည္း အမွားတစ္ခုေတာ႔ မဟုတ္ပါ)၊ ေခတ္မွီခ်င္လို႔ ဒါမွ မဟုတ္ ဒီလိုယူတာဟာ (နိုင္ငံၾကီးေတြလုပ္သမွ် မွန္တယ္ထင္တတ္ၾကတဲ႔ လူ႔သဘာ၀အတိုင္း) ပိုျပီးမွန္ကန္တယ္ထင္လို႔၊ စတဲ႔ အေတြးအေခၚနဲ႔ ယူျဖစ္ၾကတာ ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။ အျခားတိုင္းျပည္ေတြကို ေရာက္ၾကျပီဆိုရင္လည္း လူအမ်ားနဲ႔သဟဇာတျဖစ္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေျပာင္းၾကရတဲ႔သူေတြလည္းရွိနိုင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ကိုယ္႔ေယာကၤ်ားကို အရမ္းခ်စ္လို႔ သူ႔အမည္ေလးကို ယူထားခ်င္တာဆိုရင္ေတာ႔လည္း ျဖစ္သင္႔ပါတယ္။
အခုဆိုရင္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြဟာ တိုင္းျပည္အျပင္မွာထြက္ျပီး ေက်ာင္းတက္၊ အလုပ္လုပ္ၾကတဲ႔အခါမွာ လူမ်ိဳးျခားေတြနဲ႔ အေၾကာင္းပါသြားသူေတြ ရွိမွာပါပဲ။ အဲဒီအခါမွာ ၾသဇာလႊမ္းမိုးျခင္းေတြ ေအာက္ကလြတ္ေျမာက္ၾကျပီး၊ မိမိရဲ႕ေမြးရာပါ အမည္ေလးကိုေတာ႔ မိမိနွလုံးသားဆႏၵအတိုင္း ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းနိုင္ၾကပါေစ ဆိုတဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အနည္းငယ္မွ်ေ၀လိုက္ရပါသည္ရွင္။
အစဥ္အလာတိုင္းကို ေဖာက္ဖ်က္ရမယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္ဓာတ္ မရွိသင္႔သလို၊ အမ်ားမိုးခါးေရေသာက္တိုင္းလည္း လိုက္ေသာက္စရာမလိုပါ။
ref: Proudfoot, S. (2009, September 12). Well-educated women more likely to keep their names.
The Vancouver Sun, p. B3.
1.
ဟုတ္ပါ့ မမခ်မ္းေျမ့ေရ..
အရင္က ခ်စ္သူ ေျပာဖူးတယ္..ကေလးေမႊးရင္ သာေအး နဲ႔ ပူစူး လို႔ဘဲ မွည့္မယ္တဲ့.. အေဖအေမနာမည္တစ္ခုမွမပါေအာင္ဆိုပီး ခဏခဏေျပာရီခဲ့ဖူးတယ္… ေနာက္ပိုင္း သူ႔အေဖနာမည္က ေရွ႕မွာေရာက္ပီး နာမည္က ေနာက္မွာေရာက္ေတာ့ အဲဒီကသူေတြေခၚေတာ့ နာမယ္ကsurname ျဖစ္ပီး အေဖနာမည္က ကိုယ့္နာမည္ရင္းျပန္ျဖစ္တယ္..
ဘာေၾကာင့္လဲေတာ့မေမးမိေပမယ့္ ကူးကူးတို႔ ေမာင္ႏွမေတြအကုန္ အဖိုးနာမည္ေနာက္ဆံုးမွာပါတယ္၊ အဖိုးပီး အေဖ၊ အေဖ ပီးေတာ့ ကူးကူးတို႔။ … နဲနဲေလးအဆင္ေျပတယ္ေျပာရမလား surname ေလးပါေသးတယ္.. ဒါေတာင္ အလယ္ကနာမည္ႏွစ္လံုး ကို သူတို႔က middle name လုပ္ပီး အေမနာမည္လို႔ထည့္ေတာ့ ခက္ျပန္ေရာ.. း)
ေယာက္်ားရရင္ေတာ့ ကိုယ့္နာမည္ေလးေတာ့မေျပာင္းခ်င္ပါဘူး.. ဒီကသူငယ္ခ်င္းေတြ ေယာက်္ားယူပီ နာမည္အကုန္ အစဆံုး လိုက္ေျပာင္းရတာၾကည့္တာနဲတင္ေမာတယ္.. နည္းနည္းေတာ့ တကိုယ္ေကာင္းဆန္တယ္ဘဲေျပာရမလား..ကိုယ့္မိဘေပးထားတ့ဲ နာမည္ေလးေတာ့ အဆံုးမခံခ်င္တာေတာ့အမွန္ဘဲ..
mrs. xxxxxx ေခၚတာကေတာ့ ရပါတယ္ေလ… တရား၀င္မေျပာင္းရရင္ေတာ္ပီ..ဒါကလဲ ေနမယ့္ႏိုင္ငံေပၚမူတည္ပီး ေရာမေရာက္ ေရာမလိုက်င့္ရအံုးမွာ း(
Comment by စႏၵကူး — September 15, 2009 @ 5:46 pm |Edit This
2.
ၾကြက္ဥပမာကုိ သေဘာက်သြားတယ္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဆန္ခ်င္တဲ့ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြက ဒီကိစၥမွာေတာ့ လြဲသြားတာပဲ။ ျမန္မာနာမည္ေတြက ပုိၿပီး စိတ္ကူးဥာဏ္ကြန္႔ျမဴးလို႔ ရပါတယ္။
Comment by ပုုံရိပ္ — September 15, 2009 @ 5:53 pm |Edit This
3.
ဟုတ္တယ္ မေလးေရ.. နာမည္ကေတာ့ ထားပါေတာ့။ တျခားကိစၥေတြသာ လုိက္မက်င့္သံုးဘူးဆုိရင္ဟုတ္ေနၿပီ။ ဒါေပမဲ့ အမ်ားစုကေတာ့ ဒီလုိပဲေလ မေလးရဲ႕. ဒီမွာေတြ႕တယ္ တခ်ိဳ႕ေတြ ” ဟင္း.. ျမန္မာစကားသိပ္ေတာ့မတတ္ဘူး” ဆုိတာကို ဂုဏ္ယူၿပီးေျပာေနတဲ့လူတုိ႕ “ဒီစာလံုးကေလ ျမန္မာလိုဆုိဘယ္လိုေခၚတာ .. ေသခ်ာေတာ့မသိဘူး” ဆုိၿပီး ျမန္မာစာကုိ ေမ့သလိုလိုလုပ္ေနတဲ့လူတုိ႕ … အဲလိုလူမ်ိဳးေတြ တကယ္စိတ္ပ်က္ဖုိ႕ေကာင္းတယ္။ ဒီေျမမွာေမြးၿပီး ဒီေျမမွာႀကီးခဲ့တဲ့လူေတြမဟုတ္တာက်ေနတာပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလမ်ား ငါးပိကုိေတြ႕ရင္ နံသလိုလို ရြံသလိုလုိက ရွိေသးတယ္။ မေျပာေတာ့တာပဲေကာင္းပါတယ္။ ေျပာရင္ ၿပီးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။
Comment by winkabar — September 15, 2009 @ 6:53 pm |Edit This
4.
မမအိမ္႔ေရ……..
အစဥ္အလာတိုင္းကို ေဖာက္ဖ်က္ရမယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္ဓာတ္ မရွိသင္႔သလို၊ အမ်ားမိုးခါးေရေသာက္တိုင္းလည္း လိုက္ေသာက္စရာမလိုပါ ဆိုတဲ႔ စကားေလးနဲ႔ အတူ ၾသဇာလႊမ္းမိုးျခင္းေတြ ေအာက္ကလြတ္ေျမာက္ၾကျပီး၊ မိမိရဲ႕ေမြးရာပါ အမည္ေလးကိုေတာ႔ မိမိနွလုံးသားဆႏၵအတိုင္း ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းနိုင္ၾကပါေစ ဆိုတဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေရးထားတဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးအတြက္ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ရွင္႔ …..။
ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္ပါ
ညီမေလး ႏွင္း
Comment by ႏွင္းေဟမာ — September 15, 2009 @ 7:30 pm |Edit This
5.
မမအိမ္႔ က ရင္႔က်က္ျပီး အေတြးအေခၚေလးေတြ မွ်တမႈရိွေတာ႔ ဒီလိုပံုစံ ပို႕စ္ေလးေတြလည္း အခ်ိန္ရရင္ ရသလို အလ်ဥ္းသင္႔သလို ေရးေပးဖို႔ တိုက္တြန္းပါရေစေနာ္….
အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို နားလည္လက္ခံေအာင္ ေရးႏိုင္တဲ႔ မမ ရဲ႕ အရည္အခ်င္းကို ေလးစားအားက်မိရင္း
ညီမေလး ႏွင္း
Comment by ႏွင္းေဟမာ — September 15, 2009 @ 7:39 pm |Edit This
6.
လာဖတ္ပါတယ္။
Comment by kom — September 15, 2009 @ 7:40 pm |Edit This
7.
အရမ္းေကာင္းတဲ႔ ပို႔စ္ေလးပါ မၾကီး ေရ။ အေရွ႔ နဲ႔ အေနာက္, ျမန္မာ နဲ႔ အေမရိက တိုရဲ႔ မူကြဲ ယဥ္ေက်းမႈေလးေတြကို အခုလို စာဖတ္သူေတြ ဗဟုသုတတုိးပြားေအာင္ ေရးျပေပးလုိ႔ ေက်းဇဴးတင္ရပါတယ္။ ေနာက္မ်ားမွာလဲ အခုလိုမ်ိဳး အရမ္းေကာင္းတဲ႔ ပို႔စ္ေလးေတြကို ေရးေပးပါဦးလို႔ ေတာင္းဆုိလိုက္ပါရေစ.. မၾကီး ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ…
Comment by စာခ်စ္သူ — September 15, 2009 @ 7:45 pm |Edit This
8.
ေကာင္းပါတယ္ မအိမ့္ေရ။ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းပါတယ္။
အမ်ိဳးသား နာမည္ ယူတာ အစဥ္အလာဆိုရင္ မယူတာကေရာ။
ေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ္ႀကိဳက္တာ ကိုယ္လုပ္လို႔ ရတဲ့အတြက္။ း)
Comment by TNT — September 15, 2009 @ 7:56 pm |Edit This
9.
၀ိုင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္ အေဖနာမည္က ဦးျဖဴလြင္တဲ့ အေမနာမည္က ေဒၚနန္းေရႊ သူ႕နာမည္က နန္းေရႊ သရဖီထြဋ္ထြဋ္ ျဖဴလြင္တဲ့ သူနာမည္ေခၚလုိက္ရင္ လူတုိင္းက သူ႕ကိုမွတ္မိလြယ္ၾကတယ္။ အေဖေရာ အေမနာမည္ေရာ ပါတယ္ေလ။ ဒါဟာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတခ်ိဳ႕တ၀က္မွာသာ ရွိတာပါ။
မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဓေလ့မွာ surname ေတြ ေခၚျပီး နာမည္မွည္႕တာမ်ိဳး မရွိတဲ့အတြက္ မိမိေပးခ်င္တဲ့နာမည္ကို မိဘေတြက အျမတ္တႏိုး သားသမီးေတြကို ေပးတတ္ၾကတာအမွန္ပါပဲ။ ဘယ္တုိင္းျပည္၊ ဘယ္ေနရာပဲေရာက္ေရာက္ ကိုယ့္နာမည္ကို ကိုယ့္ရဲ႕ ႏွလံုးသားဆႏၵထဲမွာ ထာ၀ရ မေမ့မေပ်ာက္ သိမ္းထားႏုိင္ၾကရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ေနာ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ မခ်မ္းေျမ႕ေရ…
ခင္လ်က္
၀ိုင္း
Comment by Waing — September 15, 2009 @ 7:56 pm |Edit This
10.
သေဘာတူတယ္ မေလး။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့..အေၾကာင္းျပၾကတယ္.. အလုပ္ထဲမွာ..သူမ်ားေခၚတာ ခက္မွာစိုးလို႕.. ဆိုတာမ်ိဳး။ က်မ ကိုယ္ပိုင္ အယူအဆ အရေတာ့.. လံုေလာက္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ မျဖစ္လာဘူး။ ပီသလို ေခၚ လို႕ ရတာပါပဲ။ ဒါကကို မတူ ထူးျခားမူ တခု ျဖစ္နိုင္ေသးတယ္။ သို႕ေသာ္လဲ တခ်ိဳ႕က..အဲဒီလို..ထူးထူးျခား၂ ျဖစ္ေနရမွာကို ရြံ႕တာလည္း ျဖစ္နိုင္ မယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း..ဘယ္တုန္းကမွ နာမည္ မေျပာင္းခဲ့သလို..စိတ္ကူးထဲကို မထဲ့ျဖစ္ခဲ့ပါ။ ( ကိုယ္ပိုင္ နာမည္ကို သိပ္ ႏွစ္သက္လွတာ မဟုတ္ေသာ္ျငား )
ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့..ကိုယ့္နာမည္ကလဲ.. လွ်ာတိုင္းအတြက္..ေခၚလို႕လြယ္ေနတာလဲ..တပိုင္းေပါ့ေလ။ း) ခင္မင္စြာျဖင့္-
Comment by K — September 15, 2009 @ 9:17 pm |Edit This
11.
My boss also asked like that.My end name is aung.He said ur father name is Mr aung.I denied.Our culther is no need to use father name.We got own name.Ket dal.:p
Comment by online — September 15, 2009 @ 10:21 pm |Edit This
12.
anyway thz a lot ma ain chann myay.I liked ur post vy well :D
Comment by online — September 15, 2009 @ 10:23 pm |Edit This
13.
ေတြးပံုေလးေတြလွတယ္၊ သူမ်ားသတိမထားမိတာေတြျမင္တတ္တာေလးက ေတာ္ေတာ္ထူးျခားတဲ့ အရည္အခ်င္းလို႕ေျပာခ်င္ပါတယ္
ဗမာ ဗမာလိုေနတာေကာင္းတယ္ေနာ္၊ အေမေပးေပးတဲ့အတိုင္း အေဖ ကင္ပြန္းတပ္ အေဖ့ပညတ္အတိုင္းေပါ့
ဟဲဟဲ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမ်ား ေယာင္လို႕ေတြ႕ရင္ ” Online က်ား ” ေတာ့မေခၚနဲ႕ေနာ္…
Comment by ေဒါင္းေသေခ်ာင္းမွာေပ်ာ္သည့္ က်ား — September 16, 2009 @ 3:20 am |Edit This
14.
ဟဲဟဲ…အိမ္ကသား ၂ေယာက္ကေတာ့ကြ်န္ေတာ္နာမည္လည္းမယူ..သူတို ့အေမနာမည္လည္းမယူရဘူး
ဆရာေတာ္ေပးတဲ့ နာမည္ဘဲယူရတယ္ :)
Comment by minthant2009 — September 16, 2009 @ 6:18 am |Edit This
15.
ၿမန္မာလူမ်ိဳးအခ်ိဳ႔ေတြမွာလည္း အေဖနာမည္ကို Surname ယူထားတာေတြလည္းေတြ႔ဖူးပါတယ္..။ ကိုယ့္လုပ္ပိုင္ခြင့္နဲ႔ကိုယ္မို႔ ဘာမွမေၿပာခ်င္ပါဘူး..အနည္းဆံုးေတာ့ ၿမန္မာနာမည္ၿဖစ္ေနေသးတာဘဲ..။ တစ္ခ်ိဳ႔လူေတြ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အေရွ႔မွာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ အေနာက္မွာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ အဂၤလိပ္နာမည္မွည့္တာေတာ့ သိပ္သေဘာမက်ဘူး..(ႏိုင္ငံၿခားသားေတြအတြက္ ေခၚရၿပဳရ လြယ္တာကေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့..)။ ဟဲဟဲ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ကေတာ့လား… အၿမဲစိမ္းၿဖိဳးဆိုတာက ေထာက္ေနလို႔ Evergreen လို႔ေပးထားတာ..။ အၿပင္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတာ့ ၿမန္မာနာမည္ဘဲမပီပီေအာင္သင္ၿပီးေခၚခိုင္းပါတယ္.. (John တို႔ Steven တို႔ David တို႔ Matthew တို႔ Evergreen တို႔ လုပ္မေနဘူး.. တကယ္)။
Comment by Evergreen Phyo — September 16, 2009 @ 8:23 am |Edit This
16.
‘မေလး’…ေရ…
“ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚနဲ႔ လူအမ်ားလုပ္တိုင္း လိုက္မလုပ္သူေတြကေတာ႔ လူနည္းစု ျဖစ္လိမ္႔မယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္။” အဲ့ဒီစကားေလးက ဟုတ္တယ္ေနာ္….
ဘယ္တိုင္းျပည္…၊ ဘယ္ေနရာမွာပဲ ေရာက္ေနေန ဗမာလူမ်ိဳးက ဗမာလူမ်ိဳးပါပဲေနာ္ဗ်ာ…။
ေစာင့္ထိန္းသင့္တာေတြကို ေစာင့္ထိန္းရမွာပါ…။ ဒါေပမယ့္ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အေထြေထြမို႔လို႔ ….(အဟဲ… ဆက္မေရးခ်င္ေတာ့ပါဘူးခင္ဗ်…။)
Comment by ဏီလင္းညိဳ — September 16, 2009 @ 5:57 pm |Edit This
17.
As a human being, we own our name since born to die, the others belongings are not stable.
But some follows for others’ custom, it has different reasons, but as a Burmese we should maintain our name whatever reason happends in your life.
If you want to change or take a new name also can keep as @.
When you introduce your name also no need to be shy. your name is a thing that you own all your life, no one can distrub.
thanks
Comment by czarrose — September 16, 2009 @ 9:33 pm |Edit This
18.
အၿပည္႔ အဝ ေထာက္ခံပါတယ္
Comment by rose of sharon — September 17, 2009 @ 8:50 pm |Edit This
19.
မမေရ …… ဟုတ္တယ္ေနာ္။ ဒီမွာလည္း ေရာင္ေတြ႔ဘူးတယ္။ တခ်ိဳ႔ေတြ နာမည္ေမးရင္ ဘိုနာမည္ပဲ ေျပာၾကတယ္။ ေရာင္တို႔ကေတာ့ မိဘေပးတဲ့ အမည္ကို တန္ဘိုးထားတယ္။ ရံုးေတြမွာ သူတို႔က ေခၚလို႔လြယ္ေအာင္ ဘိုနာမည္ေပးေလ့ရွိတယ္။ ေရာင့္ကိုလည္း ေပးခဲ့ဘူးတယ္။ ေျပာလိုက္တယ္ က်မနာမည္ ေခၚရမွာခက္ရင္ ေရွ႔ဆံုးတလံုး “Khin” လို႔႔ပဲ ေခၚပါလို႔။ ဒီေတာ့မွ တရံုးလံုး ဒီနာမည္ေလးကိုပဲ ေခၚေတာ့တယ္။ မမရဲ႕ ပိုစ့္ေလးကို သေဘာက် ႏွစ္သက္မိပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ေမေမတို႔ ေျပာဘူးတဲ့ ရုပ္ရွင္လို႔ေပါ့ေနာ္။ ေတာမွာေနေတာ့ သူ႔နာမည္က ဂြက္ေထာ္တဲ့ ျမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ မာဂရက္ဂြက္ေတာ္ ျဖစ္သြားေရာ။ ေနာက္တေယာက္က ေတာမွာေနေတာ့ ေပါတာ တဲ့ ျမိဳ႕လည္းေရာက္ေရာ ေဂ်ာ္နီေပါတာ ျဖစ္သြားေရာေလ။ အခု အဲလိုမ်ိဳးေတြျဖစ္ေနတယ္ေနာ္။
ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ေရာင္
Comment by ေမတၱာေရာင္ျပန္ — September 18, 2009 @ 12:45 am |Edit This
ဆက္ဖတ္ရန္...
ျပန္ပိတ္ရန္...
~တစ္ျပည္သူ အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕~
3 ရင္ခတ္သံမ်ား:
Post a Comment